သူရဲေကာင္းေလး

ေဒါင္......ဒင္.......ေဒါင္......ဒင္......
အခ်က္ျပ ေခါင္းေလာင္းသံေၾကာင့္ တစ္ရြာလံုး လန္႔ဖ်န္႔သြားသည္။ အလန္႔တၾကား ျဖစ္သြားေသာ ကားေမာင္းသမားတစ္ေယာက္မွ တဆင့္ ဥသွ်စ္သီးေၾကြတဲ့ ပံုျပင္ထဲကလို၊ ပုစဥ္းရင္ကြဲေအာ္သံ ပံုျပင္ထဲကလို ဆင့္ကဲဆင့္ကဲ အက္ဆီးဒင့္ေတြျဖစ္ျပီး တစ္ရြာလံုး ေျပာင္းသတ္ ကုန္ပါတယ္။ အဲဒီ အခ်က္ေပးသံကို တီးလိုက္သူကေတာ့...................

ဒီဇာတ္လမ္းထဲက မင္းသားေလး Chicken Little ပါပဲ။ လုပ္သမွ် အျမဲတမ္း တလြဲပဲျဖစ္ျဖစ္ေနလို႔ တစ္ရြာလံုးက မၾကည္တဲ့အျပင္ အေကာင္ကပါ ေသးေတာ့ ႏွိမ္လည္းႏွိမ္ၾက၊ အကုန္လံုးရဲ႕ ေနာက္ေျပာင္ အႏိုင္က်င့္တာ ခံေနရေပမယ့္ အျမဲတမ္းေပ်ာ္ရႊင္ေနျပီး ျဖတ္ထိုးဉာဏ္ေကာင္းတဲ့ ၾကက္ကေလးဟာ ဖခင္မီးသတ္သမား ၾကက္ဖၾကီးရဲ႕ မိတဆိုးသားေလးပါ။ အေဖတစ္ခု၊ သားတစ္ခုဘဝမို႔ အရမ္းခ်စ္ၾကတဲ့ သားအဖႏွစ္ေယာက္ျဖစ္လို႔ ၾကက္ကေလးရဲ႕ ေပါက္ကရ တလြဲလုပ္သမွ်ကို ဖခင္ျဖစ္သူက အျမဲလိုက္ရွင္းေနရတဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးနဲ႔ အစျပဳထားပါတယ္။

ၾကက္ကေလးရဲ႕ အရာရာကို စူးစမ္းလိုစိတ္၊ ျဖတ္ထိုးဉာဏ္ရင့္သန္ျပီး တီထြင္ဆန္းသစ္ႏိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္း၊ ပတ္ဝန္းက်င္နဲ႔ မိမိပတ္ဝန္းက်င္ကို ကာကြယ္လိုစိတ္၊ မိမိစြမ္းအားရွိသမွ် အစြမ္းကုန္ ၾကိဳးစားအားထုတ္ တတ္တဲ့ ဇြဲသတိၱနဲ႔ စိတ္ဓာတ္၊ အခ်ိန္တိုင္း ျဖတ္လတ္တက္ၾကြေနတဲ့ ပံုသဏၰာန္ေတြဟာ လူငယ္ေတြရဲ႕ စံျပထားရေလာက္တဲ့ အရည္အခ်င္းနဲ႔ စြမ္းရည္ေတြပါပဲ။ အေကာင္ေသးေပမယ့္ အထင္ေသးလို႔မရတဲ့ ဇာတ္လိုက္ေက်ာ္ေလး Chicken Little ပါ။ ေနာက္ပိုင္းဇာတ္လမ္း ကိုေတာ့ အရသာပ်က္မွာစိုးလို႔ မေျပာျပေတာ့ပါဘူး။ ျမန္မာပရိသတ္ေတြနဲ႔ ရင္းႏွီးျပီးသား တာယာပြၾကီးနဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္တူတဲ့ ဒီဇာတ္ေကာင္ေလး Chicken Little ကို Walt Disney ကေနဖန္တီး ထုတ္ေဝျဖန္႔ခ်ီပါတယ္။

ဖန္တီးသူေတြကေတာ့
Directed by Mark Dindal
Produced by Randy Fullmer
Written by Steve Bencich
Ron J. Friedman
Starring Zach Braff
Garry Marshall
Joan Cusack
Steve Zahn
Don Knotts
Patrick Stewart
Music by John Debney
Distributed by Walt Disney Pictures ျဖစ္ပါတယ္။
Trailer ေလးကိုပါ တင္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။

နန္းညီရဲ႕TAG ေလးပါ။ ကာတြန္းကားသိပ္ၾကိဳက္တဲ့ က်ေနာ့အတြက္ ေကာက္ခါငင္ကာပဲ ေျဖလိုက္ပါတယ္။ နန္းညီ ေရ႕ ေက်နပ္ပါတယ္ေနာ္။ :)

က်ေနာ့ သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္း ဦးဦး၊ ေဒၚေဒၚ၊ ကိုကို၊ မမ၊ ညီညီ၊ ညီမတို႔ အားလံုး ဒီရက္ထဲ အပ်င္းၾကီးတဲ့သူကၾကီး၊ အသဲကြဲလို႔ ကြဲျပဲတဲ့သူကကြဲျပဲ၊ အလုပ္မ်ားတဲ့သူကမ်ား၊ စိတ္ညစ္တဲ့သူကညစ္၊ စာေမးပြဲနီးလို႔ ဘေလာ့ဘက္ ေျခဦးမတည့္ႏိုင္သူက တစ္မ်ိဳးနဲ႔မို႔ ဒီTAGေလးနဲ႔ ဘေလာ့ေရာဂါပိုး ထိုးထည့္လိုက္ပါတယ္။ စာေမးပြဲရွိသူေတြကေတာ့ စာေမးပြဲျပီးျပီးခ်င္း ေရးေပးေပါ့၊ မအားတဲ့သူေတြကလည္း အားတာနဲ႔ေရးေပးေပါ့၊ လို႔ ေျပာရင္းနဲ႔ ရွိသမွ် ေဆြသဟာေတြအားလံုး ဝါးလံုးရွည္နဲ႔ သိမ္းၾကံဳးTAGလိုက္ပါတယ္။ မေကာင္းသူထိပ္ ေကာင္းသူထိပ္ ေတာ့မဟုတ္ဘူး။ ေမ့က်န္သူရွိရင္ေတာင္ Edit ျပန္လုပ္ျပီး ထပ္ထည့္မွာ။ စိတ္မဆိုးေၾကး။ ကာတြန္းကားကိုလံုးဝ စိတ္မဝင္စားျပီး မၾကည့္တဲ့သူေတြကိုေတာ့ လြတ္ျငိမ္းခြင့္ေပး လိုက္ပါမယ္ေနာ္။

ဖိုးဂ်ယ္ (ေရးျပီး)
မတူးတူးသာ (ေရးျပီး)
ေခါင္ေခါင္
ေမ (စိတ္ေျဖရာ) (ေရးျပီး)
ကိုအင္ဒီ (ေရးျပီး)
ဥယ်ာဥ္မွဴး
apyae1
ခ်မ္းရဲ (ေရးျပီး)
ကိုလင္းဒီပ
ကိုရြာသားေလး (ေရးျပီး)
မဆုမြန္
သံလြင္ဟီးရိုး
မဝါ (ေရးျပီး)
လိပ္ျပာေလး (ေရးျပီး)
မက္မက္ (ေရးျပီး)
ဂုဂု (လြတ္ျငိမ္းခြင့္ေပးျပီး)
မီးေလးဇာ (ေရးျပီး)
အိမ္
ကိုဂ်ဴဝသန္
ယမမင္းေလး (ေရးျပီး)
မေရႊျပည္သူ (ေရးျပီး)
ကိုဖားၾကီး

ေက်ာင္းပံုျပင္ (၃) ဗီလိန္ နဲ႔ စာသင္ရက္မ်ား

ဒီတစ္ခါေတာ့ ဗီလိန္တစ္ေယာက္ရဲ႕ စာသိပ္ၾကိဳးစားတဲ့ အေၾကာင္းေလးေပါ့။ က်ေနာ္တက္တုန္းက ေက်ာင္းရဲ႕ သင္ရိုးဖြဲ႕စည္းပံုေလးကို အရင္ေျပာျပရလိမ့္မယ္။

ပထမႏွစ္ (ပထမႏွစ္ဝက္) ----- ျမန္မာစာ၊ အဂၤလိပ္စာ၊ ဘာသာေဗဒ (Linguistics) နဲ႔ ေမဂ်ာ Paper ၃ ခု။
ပထမႏွစ္ (ဒုတိယႏွစ္ဝက္) ----- ျမန္မာစာ၊ အဂၤလိပ္စာ၊ ႏိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရး (International Relation-IR) နဲ႔ ေမဂ်ာ Paper ၃ခု။
ဒုတိယႏွစ္ (ပထမႏွစ္ဝက္) ----- ျမန္မာစာ၊ ဒႆနိက (Philosophy) (သို႔မဟုတ္) သမိုင္း (History)၊ ေမဂ်ာ Paper ၄ခု နဲ႔ လူေတြ႕။
ဒုတိယႏွစ္ (ဒုတိယႏွစ္ဝက္) ----- ျမန္မာစာ၊ မႏုႆ (သို႔မဟုတ္) ပါဠိ၊ ေမဂ်ာ Paper ၄ခု နဲ႔ လူေတြ႕
တတိယႏွစ္ (ပထမႏွစ္ဝက္) ----- ေမဂ်ာ Paper ၆ ခု နဲ႔ လူေတြ႕။
တတိယႏွစ္ (ဒုတိယႏွစ္ဝက္) ----- ေမဂ်ာ Paper ၆ ခုနဲ႔ လူေတြ႕။

ပထမႏွစ္ဝက္က Supply ၂ ခါထိခြင့္ရွိပါတယ္။ ပထမႏွစ္ဝက္စာေမးပြဲ >>> Supply >>> Double Supply ဆို ျပီး ၃ ခါေျဖလို႔ မေအာင္ရင္ေတာင္ ေနာက္စာေမးပြဲတုိင္းမွာ ဝင္ဝင္ေျဖလို႔ရပါတယ္။ ပထမႏွစ္ရဲ႕ ပထမႏွစ္ဝက္မွာ စာေမးပြဲရံႈးျပီ ဆိုပါေတာ့။ ဒုတိယႏွစ္ဝက္ကေတာ့ Double Supply မရွိပါဘူး။ ၂ ခါပဲ အခြင့္အေရးရွိပါတယ္။

ဗီလိန္တို႔ကေတာ့ ဒီသီအိုရီကို အျပည့္အဝ လိုက္ခဲ့သေပါ့ဗ်ာ။ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ ရပိုင္ခြင့္ေတြ အကုန္ယူခဲ့တာ။ ဟဲဟဲ။ ေျဖလို႔ရသမွ် စာေမးပြဲကို ဝင္ေျဖတာ။ :) ႏွစ္တုိင္း Supply နဲ႔ Double Supply ကို လြတ္ခဲ့တယ္မရွိ။ ဒုတိယႏွစ္မွာမ်ားဆိုရင္ တတိယႏွစ္ (ပထမႏွစ္ဝက္) တက္တက္ျခင္းမွာ ေျဖရတဲ့ Supply Exam မွာ ပထမႏွစ္ဝက္အတြက္ Double Supply က ၆ဘာသာ၊ ဒုတိယႏွစ္ဝက္ရဲ႕ Supply က ေျခာက္ဘာသာ စုစုေပါင္း ၁၂ ဘာသာကို ၆ ရက္နဲ႔အျပီး ေျဖခဲ့တာဗ်။ အထင္ေတာ့မေသးလိုက္နဲ႔ဦး ၁၂ ဘာသာစလံုး ကြင္းလံုးကြ်တ္ေအာင္သြားသဗ်။ ဗီလိန္တို႔မ်ား ပိုင္ခ်က္ကေတာ့ေနာ။

ဒါကစာေမးပြဲေတြ အေၾကာင္း။ ေနာက္တစ္ခုက စာသင္ခ်ိန္ ပထမႏွစ္စာသင္ခ်ိန္ေလးကို ဥပမာျပလိုက္ပါတယ္။ ပထမဇယားက ေက်ာင္းက ထုတ္ျပန္တဲ့စာသင္ခ်ိန္။ ဒုတိယဇယားက က်ေနာ္ လိုက္နာတဲ့စာသင္ခ်ိန္။

ဇယား (၁)

ဒါကေတာ့ ေက်ာင္းကထုတ္ျပန္တဲ့ အခ်ိန္ဇယား (ေယဘုယ်ေပါ့ဗ်ာ။ အတိအက်ရယ္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။)

	၀၉း၀၀~၀၉း၅၀	၁၀း၀၀~၁၀း၅၀	၁၁း၀၀~၁၁း၅၀	နား ခ်ိန္	၁၂း၃၀~၁း၂၀	၀၁း၃၀~၀၂း၂၀	၀၂း၃၀~၀၃း၂၀
တနလၤာ	ေမဂ်ာ	ေမဂ်ာ	မိုင္နာ		ေမဂ်ာ	ေမဂ်ာ	မိုင္နာ
အဂၤါ	ေမဂ်ာ	ေမဂ်ာ	မိုင္နာ		ေမဂ်ာ	ေမဂ်ာ	မိုင္နာ
ဗုဒၶဟူး	ေမဂ်ာ	ေမဂ်ာ	မိုင္နာ		ေမဂ်ာ	ေမဂ်ာ	မိုင္နာ
ၾကာသပေတး	ေမဂ်ာ	ေမဂ်ာ	မိုင္နာ		ေမဂ်ာ	ေမဂ်ာ	မိုင္နာ
ေသာၾကာ	ေမဂ်ာ	ေမဂ်ာ	မိုင္နာ		ေမဂ်ာ	ေမဂ်ာ	မိုင္နာ

ဇယား (၂)

ဒါကေတာ႔ ဗီလိန္လိုက္နာတဲ့ အခ်ိန္ဇယားပါ။ ဒါကလည္း ပံုမွန္ေတာ့မဟုတ္ဘူး။ အၾကမ္းအားျဖင့္ေပါ့ေလ။

	၀၉း၀၀~၀၉း၅၀	၁၀း၀၀~၁၀း၅၀	၁၁း၀၀~၁၁း၅၀	နား ခ်ိန္	၁၂း၃၀~၀၁း၂၀	၀၁း၃၀~၀၂း၂၀	၀၂း၃၀~၀၃း၂၀
တနလၤာ	အတန္းတက္	အတန္းတက္	ကန္တင္း	ကန္ေဘာင္	ကန္ေဘာင္	ဂိမ္းဆိုင္	အိမ္ျပန္
အဂၤါ	အတန္းတက္	ကန္တင္း	ျမက္ခင္း	ျမက္ခင္း	နားေနေဆာင္	နားေနေဆာင္	M-3
ဗုဒၶဟူး	အတန္းတက္	ကန္တင္း	ကန္တင္း	ကန္ေဘာင္	နားေနေဆာင္	အတန္းငိုက္	ေဘာကြင္း
ၾကာသပေတး	အတန္းတက္	အတန္းတက္	အျပင္သြား	အျပင္သြား	အတန္းငိုက္	ဂိမ္းဆိုင္	အိမ္ျပန္
ေသာၾကာ	အတန္းတက္	ကန္တင္း	ျမက္ခင္းး	ကန္တင္း	အတန္းငိုက္	နားေနေဆာင္	ေဘာကြင္း

အညႊန္း။
အတန္းတက္ = မိနစ္ ၂၀ေနာက္က်မွဝင္။ လက္မွတ္ထိုး။ ခိုးထြက္။ (မွတ္ခ်က္ ။ ။ ေက်ာင္းေရာက္တာ ေနာက္က်ရင္ ကန္တင္း)
အတန္းငိုက္ = ထမင္းစားျပီး ပ်င္းရိဖြယ္ေကာင္းေသာ ဂ်ပန္စာမ်ားျဖင့္ ငိုက္ျမည္းျခင္း။
ကန္တင္း = ေက်ာင္းသားမ်ား ထံုးစံအတုိင္း မ်က္စိအစာေကြ်းျခင္း၊ ေပါက္ကရေလးဆယ္ မ်ားေျပာျခင္း။ ညက ေဘာပြဲျငင္းျခင္း။ မေန႔ညေနက ကုိယ္တိုင္ကန္ၾကေသာ ေဘာပဲြကို ျပန္လည္သံုးသပ္ျခင္း။ အမ်ားသူငါကို ျပႆနာရွာ ဒုကၡေပးျခင္း။ ရည္းစားစာမ်ား အခမဲ့ေရး ေအးဂ်င့္တည္ေထာင္ျခင္း။
ကန္ေဘာင္ = အင္းယား အေနာက္ဘက္ ကန္တင္း၊ သိပၸံကန္တင္း၊ ဝါဇၨာကန္တင္း ႏွင့္ ဗထက္ခ်ိဳက္ေကြ႕ကန္တင္းတို႔တြင္ ေသာင္းက်န္းျခင္း၊ စိမ္းလန္းစိုေျပ ႏွင့္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မိန္းထဲတြင္ အတြဲေခ်ာင္းျခင္း အမႈကို သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ တက္ညီလက္ညီ ျပဳလုပ္ျခင္း။
ျမက္ခင္း = ေက်ာင္းျမက္ခင္း ႏွင့္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မိန္းထဲ ရွိျမက္ခင္းမ်ားတြင္ က်ားထိုးျခင္း၊ စစ္တုရင္ထိုးျခင္း။ ဂစ္တာတီးျခင္း။ စာေမးပြဲနီးလွ်င္ စာၾကည့္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျခင္း။
နားေနေဆာင္ = ႏိုင္ငံေရးမလုပ္ရင္ ျပီးေရာကြာ အရမ္းၾကီး မေဟာ့ရင္ ျပီးတာပဲလို႔ ေက်ာင္းေစာင့္ကေျပာထား သျဖင့္ အခန္းပိတ္၍ သခ်ၤာတြက္ျခင္း။ (အမွန္ေတာ့ ေက်ာင္းေစာင့္က ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ ေမာ္ကြန္းထိန္းက ေျပာတာ။ သူကေက်ာင္းေစာင့္ကတဆင့္ က်ေနာ္တို႔ကိုေျပာတာ။ အဟီး ေလွ်ာက္မေျပာနဲ႔ေနာ္။)
M-3 = ေရႊတိဂံုဘုရား ေျမာက္ဘက္မုဒ္ကေလ သိတယ္မလား။ အဲဒီကိုသြားတာကို ေျပာတာ။ တစ္ပတ္တစ္ခါေလာက္ မိုက္ေလးခဲျပီး ကဲလိုက္ရမွ။ :)
အျပင္သြား = ကန္ေတာ္ၾကီး၊ တိရိစာၦန္ရံု၊ ျမကြ်န္းသာ၊ ပလာဇာမ်ား၊ စင္တာမ်ား သို႔ ေလွ်ာ့ပင္း(ဝင္းဒိုးပဲမ်ားပါတယ္။) ထြက္ျခင္း။
ဂိမ္းဆိုင္ = PS2 ႏွင့္ Computer ဂိမ္းမ်ား အဖြဲ႔လိုက္ ခ်ိန္းျပီး ေဆာ့ျခင္း။
ေဘာကြင္း = အျခားေက်ာင္းမွ အသင္းမ်ားကို ဖိတ္ေခၚ၍ အိမ္ကြင္းကန္ျခင္း။ အေဝးကြင္းမ်ားကို စေန၊ တနဂၤေႏြေန႔မ်ားသာ ကန္ပါသည္။ :)

ေက်ာင္းမွန္မွန္တက္ခဲ့တာကို အခ်ိန္ဇယားေလးနဲ႔ ေဖာ္ျပေပးတာပါ။ စာေမးပြဲေျဖကာနီးရင္ ဌာနမွဴး(ပါေမာကၡ)က ဘာေၾကာင့္ က်ေနာ့ကိုေခၚေခၚျပီး ေက်ာင္းေခၚခ်ိန္ မျပည့္ဘူးနဲ႔ ေျပာလဲေတာ့ မသိပါဘူးဗ်ာ။ စဥ္းစားၾကည့္ပါဦး။ ေက်ာင္း ၃ႏွစ္လံုး ေက်ာင္းကိုမေရာက္တဲ့ေန႔က လက္ခ်ိဳးေရလို႔ လက္ ၁၀ေခ်ာင္းမကုန္ပါဘူး။ ဒါနဲ႔မ်ား က်ေနာ့ေက်ာင္းေခၚခ်ိန္က ၃၇%၊ ၄၃% ၄၆% အဲလိုေတြၾကီးပဲ။ တစ္ခါမွ ၅၀%မေက်ာ္ဘူး။ ဆရာမက သခ်ၤာညံ့လို႔နဲ႔ တူပါတယ္ဗ်ာ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ။ လူၾကီးေတြပဲ တခါတေလကေန ၆ခါ၆ေလ ေလာက္ေတာ့မွားမွာပဲေလ ဆိုျပီး ပဲထားလိုက္ပါတယ္။ ဒါေတာင္ လက္မွတ္မထိုးေပးလို႔ ငိုျပရေသးတယ္။ ဗီလိန္တို႔မ်ား အကယ္ဒမီေပးလို႔ရတယ္။ ဌာနမွဴးေရွ႕မ်ားေရာက္ျပီ ဆိုလို႔ကေတာ့ အေသငိုျပီပဲ။ ေသျပီးသား အဘိုးေတြ၊ အဘြားေတြလည္း အခါအခါ ထပ္ေသရတာနဲ႔။ ဦးေလးေတြ ေနမေကာင္းျဖစ္ရတာနဲ႔၊ အေဒၚေတြကို ကူညီေပးရတာနဲ႔၊ တခါတေလမ်ား အျပင္ကသူငယ္ခ်င္းကို အစ္ကိုလုပ္ေခၚသြားျပီး အဆူခံခိုင္းရတာနဲ႔။ ျပီးေတာ့လည္း အဆင္ေျပသြားပါတယ္။ ဗီလိန္က ဒီေလာက္ေတာ့ ပိုင္ပါတယ္။ ဟဲဟဲ။

အဲဒါနဲ႔ပတ္သတ္လို႔ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ေတာင္ ေရးျဖစ္ေသးတယ္။

၄၂ရယ္ ေျပးလွ်က္ကယ္ တြယ္ပါလို႔
ခ်ိဳင့္တစ္ဖက္ လက္ကဆြဲေပမို႔
ပုဆိုးမယ္ကြ်တ္ရင္ မဝတ္ႏိုင္ဘု
တံေတာင္နဲ႔ တြတ္ကာဖိရတယ္
၂ဂိတ္မို႔ ေတာ္ေသး။

ေက်ာင္းေရာက္လွ်င္ တြက္ေျခကိုက္ေအာင္လို႔
ေနာက္က်ဝင္ အတန္းထဲေရာက္လွ်င္ျဖင့္
မ်က္ႏွာငယ္ ေလးေတြေလးေတြနဲ႔
လက္မွတ္ကယ္ထိုးကာ ခိုးထြက္တယ္
ရိုးေကာက မျပည့္ေသး။

ဟန္ျပကာ အတန္းရယ္တက္သမုိ႔
ေနာက္အခ်ိန္ေတြ ေျပးကာမတက္ပါဘု
ကန္တင္းမယ္အခ်ိန္ေတြ ျဖဳန္းပါစ
ေခါင္းတိုက္ကာ ေဆြးေႏြးၾကရမယ္
ဒီေန႔ေတာ့ ကန္ေဘး။

ေက်ာင္းခ်ိန္ေတြ လစ္ကာလစ္ကာပ
ေယာင္းအေဆြေတြ တြဲကာကဲေပစြ
ဒိုတာခ် ဂိမ္းေတြေဆာ့ေလၾက
ေဘာကန္လည္း မပ်က္ေစၾကေစဖို႔
ေဆာ္ၾသကာ ေျပာကာဆြရတယ္
ဖဲဝိုင္းကမထေသး။

ဗီလိန္

ေက်ာင္းပံုျပင္ (၃) ရဲ႕ စာသင္ရက္ေတြကိုေတာ့ ဒီမွာပဲ နားလိုက္ဦးမယ္ဗ်ာ။

ေက်ာင္းပံုျပင္ (၁) ဗီလိန္ နဲ႔ အားကစား
ေက်ာင္းပံုျပင္ (၂) ဗီလိန္ နဲ႔ ပထမဆံုးေန႔
ေက်ာင္းပံုျပင္ (၃) ဗီလိန္ နဲ႔ စာသင္ရက္မ်ား
ေက်ာင္းပံုျပင္ (၄) စာေမးပြဲအတြက္ ျပင္ဆင္ျခင္း
ေက်ာင္းပံုျပင္ (၅) ဗီလိန္ နဲ႔ ေမာ္ကြန္းထိန္းမ်ား

ႏွလံုးသားထဲက တကၠသိုလ္ (၂)

၄၂ရယ္ ေျပးလွ်က္ကယ္ တြယ္ပါလို႔
ခ်ိဳင့္တစ္ဖက္ လက္ကဆြဲေပမို႔
ပုဆိုးမယ္ကြ်တ္ရင္ မဝတ္ႏိုင္ဘု
တံေတာင္နဲ႔ တြတ္ကာဖိရတယ္
၂ဂိတ္မို႔ ေတာ္ေသး။

ေက်ာင္းေရာက္လွ်င္ တြက္ေျခကိုက္ေအာင္လို႔
ေနာက္က်ဝင္ အတန္းထဲေရာက္လွ်င္ျဖင့္
မ်က္ႏွာငယ္ ေလးေတြေလးေတြနဲ႔
လက္မွတ္ကယ္ထိုးကာ ခိုးထြက္တယ္
ရိုးေကာက မျပည့္ေသး။

ဟန္ျပကာ အတန္းရယ္တက္သမုိ႔
ေနာက္အခ်ိန္ေတြ ေျပးကာမတက္ပါဘု
ကန္တင္းမယ္အခ်ိန္ေတြ ျဖဳန္းပါစ
ေခါင္းတိုက္ကာ ေဆြးေႏြးၾကရမယ္
ဒီေန႔ေတာ့ ကန္ေဘး။

ေက်ာင္းခ်ိန္ေတြ လစ္ကာလစ္ကာပ
ေယာင္းအေဆြေတြ တြဲကာကဲေပစြ
ဒိုတာခ် ဂိမ္းေတြေဆာ့ေလၾက
ေဘာကန္လည္း မပ်က္ေစၾကေစဖို႔
ေဆာ္ၾသကာ ေျပာကာဆြရတယ္
ဖဲဝိုင္းက မထေသး။

ဗီလိန္

ေက်ာင္းပံုျပင္ (၂) ဗီလိန္ နဲ႔ ပထမဆံုးေန႔

ကမာၻ႕ဖလား ဗိုလ္လုပြဲ။ ဗီလိန္ အခ်စ္ဆံုး ဘရာဇီးအသင္းက ဂ်ာမနီကို ၂ဂိုး၊ ဂိုးမရွိနဲ႔ ဖလား ဆြတ္ခူးသြားတဲ့ေန႔။ အဲဒီပြဲမွာ က်ေနာ္သိပ္ၾကိဳက္ခဲ့တဲ့ ရိုနယ္ဒိုက ၂ဂိုးသြင္းျပီး ပြဲစဥ္တေလွ်ာက္ ၈ဂိုးသြင္းနဲ႔ ေရႊေဘာလံုးဆုုယူသလို၊ က်ေနာ္ ခုခ်ိန္ထိ ခေရဇီျဖစ္ျပီး ေလးစားဆဲ ဂိုးသမားၾကီး အိုလီဗာခမ္းကလည္း ဒီပြဲမွာေပးရတဲ့ ၂ဂိုးကလြဲရင္ ပြဲစဥ္တေလွ်ာက္ ေပးဂိုးမရွိ ကမာၻ႔စံခ်ိန္တင္ႏိုင္ခဲ့ျပီး ပြဲစဥ္တေလွ်ာက္ ဂိုးသမားအေကာင္းဆံုးဆုျဖစ္တဲ့ ယာရွင္ဆုကို ဆြတ္ခူးခဲ့တဲ့အျပင္ အေကာင္းဆံုး ေဘာလံုးသမားဆုကိုပါ ရခဲ့တဲ့ ကမာၻ႔ဖလားစံခ်ိန္မွာ ပထမဆံုး ဂိုးသမားျဖစ္ခဲ့တယ္ေလ။ အဲဒီေန႔ျပီး ေနာက္တစ္ေန႔ေပါ့။ တကၠသိုလ္ကို ေျခစခ်တာ။ ဝွဴး…………… ေမာလိုက္တာ ေက်ာင္းစတက္တဲ့ေန႔ကို ေျပာရတာ။

လွည္းတန္းကေန တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္း တေလွ်ာက္ ငါကြတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားၾကီး ဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္အျပည့္နဲ႔ အဓိပတိလမ္းၾကီးနဲ႔ ဗထက္ခ်ိဳက္ေကြ႕ေရွ႕ကျဖတ္၊ တကၠသိုလ္မ်ားေဆးရံု အဲဒီေနာက္ ဆရာမ်ားေဆာင္နဲ႔ ပုဂံလမ္း။ အေမတို႔ အေဖတို႔ေျပာေျပာေနတဲ့ ရယ္ေမာသံေတြ ျပည့္ႏွက္ခဲ့တဲ့ တကၠသိုလ္ဆိုတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ သူတို႔အေငြ႕အသက္ေတြ ထိေတြ႕လုိက္ရသလိုပဲ။ ဒါေတြ အကုန္ျဖတ္လာျပီးေတာ့ အင္းယားလမ္းမီးပြိဳင့္ကို ခဏေစာင့္၊ မီးပြိဳင့္စိမ္းေတာ့ ျဖတ္လာခဲ့ျပီး အျပံဳးနဲ႔ ဆီးၾကိဳေနတဲ့ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးရဲ႕ အဝကိုေရာက္လာပါတယ္။

ေက်ာင္းထဲဝင္လာေတာ့ မ်က္စိေလး ေပကလည္၊ ေပကလည္နဲ႔ ေယာင္ခ်ာခ်ာေလးေပါ့။ ရုပ္ရွင္ေတြထဲကလို ဘယ္သူကမ်ား ေခ်ာက္ခ်မလဲ။ ဘယ္သူကမ်ား ဝိုင္းေလွာင္ၾကမလဲ ခပ္ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူမွေတာ့ ေခ်ာက္မခ်ပါဘူး။ တက္ရမယ့္အေဆာင္ကို တန္းတန္းမတ္မတ္ ေရာက္သြားျပီး က်ေနာ့ထံုးစံအတိုင္း ေနာက္ဆံုးတန္းတစ္ေနရာမွာေနရာယူလိုက္ပါတယ္။ က်ေနာ္ အတန္းထဲေရာက္ေတာ့ ေယာက္်ားေလးက က်ေနာ္တစ္ေယာက္တည္း မိန္းကေလးေတြက အေယာက္ ၃၀ ေလာက္ရွိမယ္။ ဟီးဟီး။ က်ေနာ္ကလည္း ေနရခက္တာနဲ႔ စာအုပ္တစ္အုပ္ထုတ္ျပီး ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ခ်ေရးလိုက္ပါတယ္။

ဘဝဆိုတဲ့ အရာဝတၳဳ
အစျပဳလို႔ ေရာက္ခဲ့ရတယ္
YUFL……..။
ေတြ႕ဆံုၾကံဳၾကိဳက္ သည္အခိုက္ဝယ္
ရည္ရြယ္ခ်က္တူ ဘီေအယူဖို႔
အတူေရာက္လာ သည္အခါမို႔
မေခ်ာသံုးဆယ္ တစ္ကိုယ္ရယ္မို႔
ဘယ္လိုဘယ္ပံု ဘယ္နည္းဘယ္လမ္း
ဘယ္လိုစခန္း ကြ်မ္းရမည္ကို
ရြံ႕ေနေသာ္လည္း………။
က်ေနာ္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းေတာ္သားမို႔
မေခ်ာတစ္ေထာင္ ကိုယ္တစ္ေကာင္လည္း
ေလွ်ာက္လွမ္းမည္ဟု သႏိၷဌာန္ျပဳ
မာန္ဟိတ္ဟန္စု
ငါဟဲ့ ယူအဖ္အယ္လ္ေက်ာင္းသား ျဖစ္ေပေတာ့သကိုး…………………..။
(ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ ဒီကဗ်ာကို ျပန္ျပင္ျပီး ကဗ်ာစာအုပ္ေလး တစ္အုပ္မွာ ထည့္ခဲ့ေသးတယ္။)
ကဗ်ာေရးျပီး မၾကာခင္မွာပဲ ေနာက္ထပ္ေက်ာင္းသား ၂ေယာက္ထပ္ ေရာက္လာပါတယ္။ ေတာ္ေသးတာေပါ့။

ဒီလိုနဲ႔ ေက်ာင္းတက္ေခါင္းေလာင္းထိုးေတာ့ အရပ္ရွည္ရွည္ ဟိတ္ဟန္အျပည့္နဲ႔ ဆရာမ တစ္ေယာက္ ေရာက္လာပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ အတန္းပိုင္ေပါ့ေလ။ သူက သူ႔လက္ထဲက နာမည္စာရင္းေခၚေတာ့ သိပ္ရင္ႏွီးသလို နာမည္တစ္လံုး ၾကားလိုက္တယ္။ ျပန္ထူးလိုက္တဲ့အသံကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့……… ဟုတ္ပါသည္။ သူမွသူ၊ သူမွသူစစ္စစ္ ေအာ္ အခ်ိန္ေတြ ၇ႏွစ္ ရယ္ ဘာမွန္းမသိေဝးခဲ့ရေပမယ့္ အခုေတာ့တို႔ကို ကံတရားက တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ျပန္ဆံုခြင့္ ေပးလိုက္ျပီလားဟင္။ တမ်ိဳးေတာ့ မထင္ပါနဲ႔ဗ်ာ။ ၄တန္းထဲက က်ေနာ္တို႔ ျမိဳ႕ကေန ထြက္သြားခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းပါ။ တခါတေလ ျပန္လာေပမယ့္ အေၾကာင္းက မတိုက္ဆိုင္ေတာ့ မေတြ႕ရဘူးေလ။ လူေတြအမ်ားၾကီးထဲမွာ ဆိုေတာ့ သတိမထားမိလိုက္ဘူး။ ဆရာမက အ၊ အိ၊ အု၊ အဲ၊ ေအာ့(အို) စေရးေတာ့ ေနာင္မွာ အခ်စ္ဆံုး သူငယ္ခ်င္းျဖစ္လာတဲ့ စိုင္း အခန္းထဲကို ခြင့္ေတာင္းျပီးဝင္လာပါတယ္။ အဲ့ဒီမွာ ဆရာမကရစ္ပါေလေရာဗ်ာ။ ရစ္တဲ့ဇာတ္လမ္းကေတာ့ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ဆင္ဆာျဖတ္လိုက္ျပီ။ :)

ဒီလိုနဲ႔ပဲ စာသင္ခ်ိန္အျပီးကို ေစာင့္ေနမိတာ ဘာသင္သြားမွန္းေတာင္ မသိလိုက္ပါဘူး။ ငယ္ခ်စ္ဦး အဲေလ။ ငယ္သူငယ္ခ်င္းကို ႏႈတ္ဆက္ခ်င္စိတ္ေတြက ထိန္းမရေတာ့ဘူးေလ။ အတန္းဆင္းေတာ့ သူက အျပင္ထြက္သြားတယ္။ က်ေနာ္ကလည္း ဘယ္ရလိမ့္မလဲ တေရာေသာပါး လိုက္ျပီးေခၚတာေပါ့။
“ဟဲ့… နီနီ။” သူကလွည့္ၾကည့္ေတာ့
(နင္ငါ့ကို မွတ္မိလား) လို႔ ေျပာမယ္ၾကံတုန္း
“ေအး ဗီလိန္။ နင့္ကို အေစာၾကီးတည္းက ေတြ႕သားပဲ။ တမင္မေခၚတာ” နည္းနည္းေတာ့ နင္သြားတယ္။ “ကဲပါထားပါေတာ့။ နင္က ငါ့ကိုမွတ္မိတယ္ေပါ့။” နည္းနည္းေတာ့ စိတ္ထဲဝမ္းသာမိတယ္။
“အင္း နင္ဒီမွာ တက္မယ္ဆိုတာ ငါကသိျပီးသား။ ျပီးခဲ့တဲ့လကပဲ ငါျမိဳ႕ကို ျပန္ေရာက္တယ္ဟ အဲဒါနဲ႔သိခဲ့တာ။ သူတို႔ေျပာတုန္္းက နင့္ကိုငါ လံုးဝကိုမမွတ္မိတာ။” ဒုတိယအၾကိမ္ ထပ္ျပီးနင္သြားသည္။ ဘာကို နင္ေနမွန္းကိုမသိ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ခံရခက္သည္။ သူကဆက္ေျပာတယ္။
“ေနာက္မွ တျဖည္းျဖည္းေပၚလာတာ။ ငယ္ငယ္တုန္းက အတန္းထဲမွာ ေပါက္ကရအျမဲလုပ္တဲ့ နင္ပဲလို႔။” လုပ္ခ်လုိက္ျပန္ျပီ။ အင္းေပါ့ေလ ခံေပါ့ ဗီလိန္ရယ္ မင္းကိုက ဘူးခ်င္တဲ့ေကာင္ မွတ္ကေရာ။
“ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မွတ္မိရင္ပဲ ေက်နပ္ပါတယ္ ဟယ္” လို႔ စကားစျဖတ္ျပီး ထြက္မလို႔လုပ္တုန္း
“ေနဦးဟဲ့ ငါမွတ္မိတာ တစ္ခုရွိတယ္။ ပထမတန္းတုန္းက နင္ အတန္းထဲမွာ အင္အင္းေတြ ယိုခ်တာေလ။ အဲဒါနင္ေလ။ ဟုတ္တယ္မလား။ ဟုတ္ပါတယ္ နင္ပါ။ အဲဒီတုန္းက ေဘာင္းဘီလဲေတာ့ နင္က သတင္းစာေလးနဲ႔ ေတာင္အုပ္ထား ေသးတယ္ေလ။” ေျပာပံုကၾကည့္ ေဘးမွာက သူ႔အေဖာ္ သံုးေယာက္နဲ႔။ ေသနာမေလး ဒါမ်ိဳးက်ေတာ့ ဉာဏ္ကေကာင္းတယ္။ က်ေနာ္ကလည္းရွက္ရွက္နဲ႔
“မဟုတ္ပါဘူးဟာ နင္ကလည္း ငါမဟုတ္ပါဘူး နင္မွားတာေနမွာပါ။ ငါသြားဦးမယ္ ဟိုေကာင္ေတြနဲ႔ ကန္တင္း ခဏသြားမလို႔” ဆိုျပီး စကားစအတင္းျဖတ္ျပီး ထြက္လာရေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ။ ....ေကာင္မေလး။ သူခ်ည္း တရပ္စပ္ေျပာသြားတယ္ ဘာမွန္းမသိပဲကို ခံလိုက္ရတာ။

ကန္တင္းမွာ စားစရာေတြမွာစား အတန္းျပန္တက္ျပီးေတာ့ ေက်ာင္းဆင္းေတာ့ ေက်ာင္းကအျပန္ တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္း တေလွ်ာက္ သူ႔အေၾကာင္းေတြပဲ စဥ္းစားလာမိတယ္ဗ်ာ။

ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးရဲ႕ ပထမေန႔ အေတြ႕အၾကံဳေလးေပါ့။ ေက်ာင္းပံုျပင္ (၂) ေပါ့ေလ။

ဗီလိန္

ေက်ာင္းပံုျပင္ (၁) ဗီလိန္ နဲ႔ အားကစား
ေက်ာင္းပံုျပင္ (၂) ဗီလိန္ နဲ႔ ပထမဆံုးေန႔
ေက်ာင္းပံုျပင္ (၃) ဗီလိန္ နဲ႔ စာသင္ရက္မ်ား
ေက်ာင္းပံုျပင္ (၄) စာေမးပြဲအတြက္ ျပင္ဆင္ျခင္း
ေက်ာင္းပံုျပင္ (၅) ဗီလိန္ နဲ႔ ေမာ္ကြန္းထိန္းမ်ား

ႏွလံုးသားထဲက တကၠသိုလ္ (၁)

ေက်ာင္းစတက္တက္ခ်င္းတုန္းက ေရးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးကို ျပန္တင္ေပးလိုက္တာပါ။

ဘဝဆိုတဲ့ အရာဝတၳဳ
အစျပဳလို႔ ေရာက္ခဲ့ရတယ္
YUFL……..။
ေတြ႕ဆံုၾကံဳၾကိဳက္ သည္အခိုက္ဝယ္
ရည္ရြယ္ခ်က္တူ ဘီေအယူဖို႔
အတူေရာက္လာ သည္အခါမို႔
မေခ်ာသံုးဆယ္ တစ္ကိုယ္ရယ္မို႔
ဘယ္လိုဘယ္ပံု ဘယ္နည္းဘယ္လမ္း
ဘယ္လိုစခန္း ကြ်မ္းရမည္ကို
ရြံ႕ေနေသာ္လည္း………။
က်ေနာ္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းေတာ္သားမို႔
မေခ်ာတစ္ေထာင္ ကိုယ္တစ္ေကာင္လည္း
ေလွ်ာက္လွမ္းမည္ဟု သႏိၷဌာန္ျပဳ
မာန္ဟိတ္ဟန္စု
ငါဟဲ့ ယူအဖ္အယ္လ္ေက်ာင္းသား ျဖစ္ေပေတာ့သကိုး…………………..။

ဗီလိန္

Gmail မွာ Video Chat ရျပီ

Gmail မွာ Video Chat ရျပီ။

ေက်ာင္းပံုျပင္ (၁) ဗီလိန္ နဲ႔ အားကစား

YUFL ကသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးအေၾကာင္းေလး တစ္ခုေလာက္ေရးေပးပါဆိုလို႔ ေရးလိုက္တာပါ။ အစတည္းက ေရးဖို႔အစီအစဥ္ရွိေပမယ့္ သူ႔တြန္းအားေၾကာင့္ ခုခ်က္ခ်င္းပဲေရးျဖစ္သြားပါတယ္။

အရင္ဆံုး အားကစားနဲ႔ ပတ္သတ္တာေလးေပါ့။ ႏိုင္ငံျခားဘာသာတကၠသိုလ္ၾကီးကို စေရာက္ျပီး ၁လ ေလာက္ပဲရွိေသးတယ္။ ဂ်ာမန္ဘာသာက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ လုပ္လိုက္တာ အထက္တန္း ေက်ာင္းသားဘဝ ျပီးကတည္းက ေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့တဲ့ တနည္းေျပာရရင္ မီးခဲျပာဖံုးျဖစ္ေနတဲ့ အားကစားပိုးက ျပန္လည္ႏိုးထလာေတာ့တာေပါ့။ သိပ္မၾကာလိုက္ပါဘူး။ ေမဂ်ာစံုကို သြားျပီး လူစု၊ ပိုက္ဆံစု၊ လိုခ်င္တဲ့ နံပါတ္ေတြမွတ္။ တစ္သင္းစာျပည့္ေအာင္ မနည္းစုရတယ္။ ေမဂ်ာ ၇ခုရွိတာ တစ္ခုကိုမွ ေယာက္်ားေလးက ၄ ၅ ေယာက္ပဲရွိတာကိုး။ တစ္သင္းစာျပည့္ေတာ့ အားကစားပေဒသာကိုသြား၊ ဝတ္စံုအပ္၊ ေနာက္ ၃ရက္ေလာက္က်ေတာ့ ၀တ္စံုေတြရ စျပီးေသာင္းက်န္းပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ဆံုးခ်ိန္တိုင္း အတန္းလစ္။ ေဘာကြင္းမွာေနရာယူ။ ခ်ိန္းထားတဲ့ အျခားအသင္းေတြနဲ႔ ကန္ၾကတာေပါ့။ ခဏခဏရံႈးတာကေတာ့ တပိုင္းေပါ့။

အဲဒီမွာ ေဟာသည္က မင္းသားၾကီး ဗီလိန္က ဘယ္မွာမွတ္လဲ။ တစ္သင္းလံုးမွာ မရွိရင္ ပြဲဆက္ကစားလို႔မရတဲ့ တစ္ဦးတည္းေသာ ဂိုးသမားၾကီးေပါ့။ ကန္တဲ့ေနရာမွာ သံုးမရလို႔ ဂိုးဖမ္းတဲ့ဂိုးသမားေတာ့ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ဂိုးသမားတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘဝ၊ ဂိုးသမားတစ္ေယာက္ရဲ႕ႏွလံုးသားနဲ႔ အမွန္အကန္ဖမ္းတဲ့ ဂိုးေစာင့္ တာ၀န္ယူ ရဲေဘာ္ၾကီးပါ။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ဘုန္းတန္ခိုးရွင္ဆိုျပီး နာမည္ၾကီးသြားသဗ်။ ဘုန္းတန္ခိုးဆိုတာက ကိုယ့္ဟာကို စာလံုးေပါင္း ေျပာင္းလိုက္တာ။ အမွန္က ဖုန္း....တစ္ဂိုး။ ဟီးဟီး။ ဖုန္းကနဲ ကန္လိုက္တာနဲ႔ တစ္ဂိုးေပးလိုက္ရလို႔ေလ။

သထံုကြင္းက ျပန္ရင္ ညေန ၆နာရီေက်ာ္ေက်ာ္။ ကြင္းထဲကအျပန္ ဗထက္ခ်ိဳက္ေကြ႕ အရင္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းကားေတြ စုရပ္ တကၠသိုလ္စာတိုက္ေရွ႕က ကြင္းျပင္ေဘးက ကန္တင္းက အားသစ္ကဖီးမွာ အေအး ၃၊၄ခြက္နဲ႔ ကုန္းဆင္း (အလကားရ ေရခဲေရ) ၁၀ခြက္ေလာက္မွာေသာက္၊ ေဟးလားဟားလားနဲ႔ ခုနက ေဘာပြဲအေၾကာင္း ျပန္ေျပာၾကနဲ႔ ၇နာရီေလာက္က်ေတာ့မွ ျပန္ၾကတာေပါ့။ ဒါေတာင္ ကားဂိတ္ မေရာက္ခင္ေျပာ။ ကားေပၚမွာေျပာနဲ႔ ကားေပၚက ဆင္းတဲ့အထိပါပဲ။ ေၾသာ္... တကၠသိုလ္... တကၠသိုလ္... ခုခ်ိန္ထိ အဲဒီ ဗထက္ခ်ိဳက္ေကြ႕ နားေရာက္ရင္ အဲဒီ ပံုရိပ္ေတြက အတိုင္းသား ျမင္ေနရတုန္းပါပဲလား။

ဒီလိုနဲ႔ တကၠသိုလ္ၾကီးကို ျမိန္ရည္ရွက္ရည္ ခံစားျပီး ေနာက္ဆံုးႏွစ္ ေရာက္လာပါျပီ။ ဒီေနရာမွာ တစ္ခုေျပာရဦးမယ္။ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမွာ ေက်ာင္းသားေတြကို အျမဲတမ္းဆူေန ေငါက္ေနတဲ့ အေပါက္ဆိုးဆုိး သေဘာေကာင္းေကာင္း စာေမးပြဲဌာနက ေမာ္ကြန္းထိန္းဆရာမၾကီး တစ္ေယာက္ရွိတယ္ဗ်။ ေက်ာင္းသားေတြကို ဆူေနၾကဆုိေပမယ့္ ေက်ာင္းသားေတြ အခက္အခဲတစ္ခုခုရွိလာရင္ အျမဲေျဖရွင္း ေပးပါတယ္။ သူ႔အေၾကာင္းကေတာ့ ေနာက္မွ ေအးေအးေဆးေဆး ေျပာျပဦးမယ္။ က်ေနာ္ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ ျပီးကာနီးက်ေတာ့ ဖရက္ရွာေတြ ကိုလည္းၾကိဳရင္း က်ေနာ္တို႔ Batch လည္းႏႈတ္ဆက္ရင္းဆိုျပီး ပြဲတစ္ခုလုပ္ပါတယ္။ လုပ္စရာမရွိ ရွာၾကံလုပ္တာပါ။ လုပ္တဲ့ပြဲကလည္း တရား၀င္မဟုတ္ရာကေန တရား၀င္ျဖစ္သြားေလရဲ႕။

ျဖစ္ပံုက ဒီလို က်ေနာ္တို႔ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ ေဘာလံုးအသင္းနဲ႔ ပထမႏွစ္၊ဒုတိယႏွစ္ ညြန္႔ေပါင္းအသင္းနဲ႔ ေက်ာင္းတြင္း ခ်စ္ၾကည္ေရးပြဲ ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ။ သထံုကြင္းေဘးက တကၠသိုလ္မ်ား ေဘာလံုးကြင္း (ထိုအခ်ိန္က ဘဏၰာအခြန္အသင္းရဲ႕ ေလ့က်င့္ေရးကြင္း) ကို ငွားျပီး ကန္ၾကတာဗ်။ ငွားတယ္ဆိုတာကလည္း ကြင္းေစာင့္ကို ၁၀၀၀၀ ေလာက္ေပးျပီး တိတ္တိတ္ဆိတ္္ဆိတ္ ကန္ရတဲ့သေဘာပါ။ အဲဒါကို ေမာင္မင္းၾကီးသားတို႔က ေက်ာင္းကေက်ာင္းသားဦးေရရဲ႕ ၅၀% အထက္ရွိတဲ့ ပရိတ္သတ္ (အထူးသျဖင့္ ေကာင္မေလးေတြေပါ့ဗ်ာ။ ေကာင္ေလးေတြ ရဲ႕ တ၀က္ေလာက္က ေဘာလံုးအသင္း ၂သင္းထဲမွာ ပါေနျပီကိုး) ေခၚခ်လာပါေရာ။ တစ္ပတ္ေလာက္ အလိုတည္းက လက္သိပ္ထိုးျပီး လက္ကမ္းစာေလးေတြ ေ၀ထားတာကိုး။ ဒီလိုနဲ႔ ေန႔လည္ ထမင္းစားခ်ိန္ျပီးေလာက္မွာ ေက်ာင္းကေန အားလံုး ခ်ီတက္လာပါေလေရာဗ်ာ။ ကစားမယ့္သူေတြက ေတာ့ ထမင္းမစားဘူးေပါ့ေလ။

ကြင္းဝလည္းေရာက္ေရာ ျပႆနာက စပါေလေရာ။ ကြင္းေစာင့္က ေပးမ၀င္ေတာ့ဘူး။ ကန္မယ့္ ၂၂ေယာက္နဲ႔ အရံ ၁၀ေယာက္ေလာက္ပဲ ၀င္ရမတဲ့ေလ။ ကဲေသျပီဆရာပဲ။ အားလံုးကလည္း ေကာင္မေလးေတြေရွ႕မွာ အရွက္ကြဲ မခံခ်င္တာနဲ႔ ရွက္ရမ္းရမ္းျပီး ျပႆနာရွာပါေလေရာ။ က်ေနာ္အပါအ၀င္ေပါ့။ နင္လားဟဲ့ငါလားဟဲ့ ေျပာဆိုေနၾကတုန္း ခုနကေျပာတဲ့ ေမာ္ကြန္းထိန္း ဆရာမၾကီးက ေန႔လည္ ထမင္းစား ျပန္ရာကေန အဲဒီနားကျဖတ္လာေတာ့ က်ေနာ္တို႔ကိုေတြ႕ေရာ။ ေရွ႕ဆံုးမွာ ေထာင္ေထာင္ေထာင္ေထာင္နဲ႔ ထင္းထင္းၾကီး ျမင္ေနရတာက က်ေနာ္။ ဟီးဟီး။

ဆရာမၾကီးက က်ေနာ္ UFL ငပြၾကီးကို
"ဟိုေကာင္ ဗီလိန္ ဒီကိုလာစမ္း" က်ေနာ္လည္း ကုတ္ကုတ္ကုတ္ကုတ္နဲ႔
"ဟုတ္ကဲ့ ဆရာမၾကီး" ဆိုျပီး ရိုရိုက်ိဳးက်ိဳးေလးေပါ့။
"ဘာျဖစ္တာလဲ" ဆိုေတာ့ "ဟုတ္ကဲ့ ဆရာမၾကီး။ က်ေနာ္တို႔ ေဘာကန္မလို႔ပါ။"
"ဟဲ့ ဒါေတာ့သိတာေပါ့။ ဘာေတြစကားမ်ားေနလဲ လို႔ေမးေနတာ။" ေ၀့လည္ေၾကာင္ပတ္ လုပ္မရေတာ့မွန္း က်ေနာ္သိလိုက္ျပီ။
"သူတို႔က ပရိတ္သတ္ေတြပါလို႔ ေပးမကန္ဘူးလို႔ ေျပာေနလို႔ပါ ဆရာမၾကီး" ဆရာမၾကီး ေတြေ၀သြားသည္။ "ဖယ္စမ္း" ဆိုျပီးေရွ႕တုိးသြားျပီး "မင္းတို႔က ဘာလို႔ေပးကန္တာလဲ" ဆိုေတာ့ ကြင္းေစာင့္ကလည္း
"အခုလို လူစုလူေ၀းနဲ႔ ဆိုေပးမကန္ရဘူးလို႔ ေျပာထားလို႔ပါ ခင္ဗ်" အဲဒီေတာ့ ဆရာမၾကီးက မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္ျပီး
"ဟို ဆိုင္းဘုတ္မွာ ဘာေရးထားသလဲ" "တကၠသိုလ္ အားကစားကြင္းပါ ဆရာမၾကီး" လို႔ သူကျပန္ေျဖတယ္။
"ေအး။ အခု ကန္မွာကလည္း တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားေတြ တကၠသိုလ္ကြင္း တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားေတြ ပိုင္တယ္။ မင္းဘာမွ တားေနစရာမလိုဘူး" လို႔ ေျပာေတာ့။
"ဒါကေတာ့ ဆရာမၾကီးရယ္။ အဆည(ေအာက္ျမန္မာျပည္ အဆင့္ျမင့္ပညာဦးစီးဌာန)က ေျပာထားလို႔ပါ။ က်ေနာ္က ေပးမကန္တာမဟုတ္ပါဘူး။"
"ဟုတ္ျပီ အဲဒီ အဆညကို ေျပာလိုက္ ငါတာ၀န္ယူတယ္လို႔။ ငါက သူတို႔ ေက်ာင္းက ေမာ္ကြန္းထိန္း။ ဟုတ္ျပီလား။" ဆို ျပီး ဆရာမၾကီးက က်ေနာ္တို႔ကို ၀င္ခိုင္းတယ္ေလ။

က်ေနာ္တို႔လည္း ေယာင္ေပေပနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး ၀င္သြားသေပါ့။ ဘယ္ရလိမ့္မလဲ။ ကြင္းေစာင့္ကလည္း သူ႔ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို အဆညကို လႊတ္ျပိးတိုင္ပါေလေရာ။ အဆညကလည္း ခ်က္ခ်င္း ေက်ာင္းကို ဖုန္းဆက္ျပီး ခ်ဳပ္ၾကီးကိုတိုင္ေတာ့တာပဲ။ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးရဲ႕ အရွင္သခင္ ပါခ်ဳပ္ၾကီးလည္း မေနသာေတာ့ပဲ။ ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ ၇ေယာက္ (ေမဂ်ာ ၇ ခုရဲ႕ ဌာနမွဴး ပါေမာကၡမ်ား)ကို ေခၚ၊ ခံုေစာင္းမွာ ခ်ိတ္ထားတဲ့ တိုက္ပံုကိုဆြဲ ျပီး သထံုကြင္းကို ခ်ီတက္လာပါေလေရာဗ်ာ။ ဒန္႔...တန္႔...တလန္႔။ :) ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ ၇ေယာက္ေတာင္မဟုတ္ပါဘူး။ ဒုဂိုဏ္းခ်ဳပ္ေတြ ဘာေတြေတာင္ပါေသးတယ္။

ခ်ဳပ္ၾကီးလည္း ကြင္းထဲကိုအေရာက္ က်ေနာ္တို႔ကလည္း အ၀တ္အစားလဲျပီး ေသြးပူလုပ္ေနခ်ိန္ အဆင္သင့္ပဲ။ မသိရင္ ခ်ိန္ကိုက္ထားသလားေအာက္ေမ့ရတယ္။ ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ ၇ေယာက္ကေတာ့ ကိုယ္ေက်ာင္းသားေတြကို ကြက္က်ိက်ိလုပ္ေနေပမယ့္ ခ်ဳပ္ၾကီးကေတာ့ အားလံုးကိုေခၚျပီး "မင္းတို႔က ဒီလိုမလုပ္ရဘူးေလကြာ။ ဆရာၾကီးကို ေျပာဆိုခြင့္ေတာင္း ျပီးမွလုပ္ေပါ့။ ျပီးေတာ့လည္း အခုကေက်ာင္းခ်ိန္ၾကီး။ ေနာက္ျပီး အခုလို ေက်ာင္းနာမည္တပ္ျပီး လူစုလူေ၀းလုပ္ခြင့္မရွိဘူးကြ။ ကဲပါ ထားလိုက္ေတာ့။ မင္းတို႔ ကန္တာလာအားေပးတာပါ ကဲကဲ ပြဲစေတာ့ေလကြာ" ဆိုျပီး အထူးတန္းပြဲၾကည့္စင္မွာ ေနရာယူလိုက္ပါေလေရာ။

က်ေနာ္တို႔ အားလံုးလည္း ေဝး........ ဆိုျပီး "ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဆရာၾကီး" ဆိုျပီး အားပါးတရ ပြဲစလိုက္ပါေတာ့သတည္း.........။

အဲဒီပြဲက ၁-၁ နဲ႔ သေရက်သြားျပီး ထူးျခားခ်က္ကေတာ့ ေဟာသည္က က်ေနာ္မင္းသားၾကီး ယူအာ့ဖ္အယ္လ္ ငပြၾကီး ဗီလိန္က ပင္နယ္တီတစ္လံုး ကာကြယ္ႏိုင္လိုက္ပါတယ္ဗ်ာ။ (ဒါကေၾကာ္ျငာ ဖာဂူဆန္သိရင္ လာမ်ားငွားမလားလို႔) :)

ေနာက္ေန႔လည္းက်ေရာ ဌာနမွဴးအသီးသီးက သက္ဆိုင္ရာ ေဘာလံုးသမားေတြကို မုန္႔ဟင္းခါးေကြ်းတာမွ ေန႔လည္စာပါလြတ္ပါေလေရာဗ်ာ................။

ဒါကေတာ့ ဗီလိန္ရဲ႕ ေက်ာင္းပံုျပင္ (၁)ေလးပါ။ ေက်ာင္းသားေတြကို အျမဲနားလည္ ေပးေသာ ဆရာၾကီးနဲ႔ ကိုယ့္ေက်ာင္းသားေတြကို အထိမခံကာကြယ္ေပးတဲ့ ဆရာမၾကီးအပါအ၀င္ ဆရာ၊ ဆရာမအားလံုးနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလံုးအတြက္ အမွတ္တရေလးပါ။

ဗီလိန္

ေက်ာင္းပံုျပင္ (၁) ဗီလိန္ နဲ႔ အားကစား
ေက်ာင္းပံုျပင္ (၂) ဗီလိန္ နဲ႔ ပထမဆံုးေန႔
ေက်ာင္းပံုျပင္ (၃) ဗီလိန္ နဲ႔ စာသင္ရက္မ်ား
ေက်ာင္းပံုျပင္ (၄) စာေမးပြဲအတြက္ ျပင္ဆင္ျခင္း
ေက်ာင္းပံုျပင္ (၅) ဗီလိန္ နဲ႔ ေမာ္ကြန္းထိန္းမ်ား