Before 2010 vs After 2009

ရွဥ့္ေလးကဲ့သို႔........
သဘာဝကို စားသံုးေသာ သဘာဝကို
ၿမိန္ရည္ရွက္ရည္ ခံယူရင္း
ခ်ဳပ္ေႏွာင္မႈ ကင္းမဲ့ေသာ ......
အိတ္ကပ္ထဲ၌ ေငြမရွိေသာ ......
ေတေလဘဝတစ္ခု ျပန္ရခ်င္တယ္
ရွဴစရာ ေလဝဝ တစ္ခုေတာ့ ရွိတာေပါ့

ဗီလိန္

ဗီလိန္ သိတဲ့ အေရာင္

အစိမ္းေရာင္ (Green)
မီးပိြဳင့္မွာေတာ့ သြားႏိုင္သည္။ Gtalk မွာေတာ့ ပြားႏိုင္သည္။






လိေမၼာ္ေရာင္ (Orange)
မီးပြင့္မွာေတာ့ အရွိန္ေလွ်ာ့။ Gtalk မွာေတာ့ အိုင္ဒယ္လ္ (Idle) ေပါ့။






အနီေရာင္ (Red)
မီးပိြဳင့္မွာေတာ့ တားပါတယ္။ Gtalk မွာေတာ့ မအားပါကြယ္။






အနက္ေရာင္၊ အမည္းေရာင္ (Black) & မီးခိုးေရာင္ (Gray)
မီးပိြဳင့္အနက္ မီးပိြဳင့္ပ်က္
Gtalk မီးခုိး ကိုဂ်ီပုန္း။





က်ေနာ္ကေတာ့ အဲလို သိတာပဲ။ တျခားသူေတြ အတြက္ေတာ့.............

ဗီလိန္

ငါ အေၾကာင္း

ငါသည္ ငါ၏ အတၱကို ငါ့ဘာသာငါ စားသံုးသည္။ ထို႔အတြက္ ငါမဟုတ္ေသာ ငါမ်ားကို ေျပာလိုက္ခ်င္သည္ကား ငါ့ေနရာႏွင့္ငါ ငါ့မာနႏွင့္ငါ ငါ့ဘဝကို ငါတည္ေဆာက္မည္။ ငါကို ငါႏွင့္မစားခ်င္သူမ်ား ငါ့ကို ေႏွာက္ယွက္ေသာ္ညား ငါမယိုင္လဲ။ ငါ့ေျခေထာက္ေပၚ ငါရပ္၍ ငါ့ဆႏၵႏွင့္ ငါရွင္သန္သည္။ ငါခ်င္းတူတူ ငါ့ထက္သာသည့္ ငါကို မနာလိုတတ္သည့္ ငါအေပါင္းႏွင့္ ကင္းကြာလိုေသာ္ျငား ငါကိုယ္တိုင္က ငါျဖစ္ေန၍ ငါ့ကိုယ္ငါလည္း စိတ္မခ်ႏိုင္။ သို႔ေပေသာေၾကာင့္ ပုတုဇဥ္ျဖစ္သည့္ ငါကား မည္သည့္ ငါကိုမွ် အျပစ္မေျပာလို။ ထို႔ေၾကာင့္ ယေန႔မွ စ၍ ငါအပါအဝင္ ငါမဟုတ္ေသာ ငါအေပါင္းကို ေမတၱာပို႔ပါမည္။

ငါ့ကို တြန္းခ်ေသာ ငါအေပါင္း က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
ငါကို ကန္ခ်ေသာ ငါအေပါင္း က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
ငါ့ကို ဆြဲခ်ေသာ ငါအေပါင္း က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
ငါ့ကို နင္းတက္ေသာ ငါအေပါင္း က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
ငါ့ကို ထိုးေကြၽးေသာ ငါအေပါင္း က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
ငါ့ကို ေျခထိုးခံေသာ ငါအေပါင္း က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
ငါ့ကို အခြၽန္ႏွင့္ မေသာ ငါအေပါင္း က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
ငါ့ကို ေျမႇာက္ကာေျမႇာက္ကာ ရိုက္ခ်ေသာ ငါအေပါင္း က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
ငါ့မေကာင္းေၾကာင္း ေျပာေသာ ငါအေပါင္း က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
ငါ့ေကာင္းေၾကာင္း ေျပာခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေသာ ငါအေပါင္း က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
ငါ့အမွားကို ေစာင့္ေနၾကေသာ ငါအေပါင္း က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
ငါ့အယိုင္ကို ဝမ္းသာေသာ ငါအေပါင္း က်န္းမာခ်မ္းသာႀကပါေစ။
ငါ့အလဲကို လက္ခုပ္တီးေသာ ငါအေပါင္း က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
ငါ့ကို ထိုးေသာ လက္ညိႈးပိုင္ရွင္ ငါအေပါင္း က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
ငါ့ရင္ဝကို ေဆာင့္ကန္ေသာ ငါအေပါင္း က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
ငါ့ေနာက္ေက်ာကို ဓားႏွင့္ထိုးေသာ ငါအေပါင္း က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
ငါ့အလစ္ကို ေခ်ာင္းရိုက္ေသာ ငါအေပါင္း က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
ငါေမတၱာပို႔ရန္ က်န္ခဲ့ေသာ ငါအေပါင္း က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

ေမတၱာျဖင့္
ဗီလိန္

ဖိနပ္ပစ္ၿပိဳင္ပြဲ

အီကိုေနာ္မီေဒါင္းတိုင္မ္းမွာ အလုပ္အဆင္မေျပဘူးလား။ တရားခံကို ဖိနပ္ပစ္ၿပီး စိတ္ေျဖလိုက္ပါ။

အေမ နဲ႔ အမိန္႔

စစ္တပ္တစ္တပ္ အတြက္ေတာ့
ပထမတန္းစား လက္နက္ႀကီးေပါ့

ဒါေပမယ့္ အေမက ေျပာတယ္
အေမသားကို ဘယ္ေတာ့မွ အမိန္႔မေပးဘူး... တဲ့ေလ။
ေပးလည္း ေျမဝယ္မက် နာခံစရာမလိုဘူး... တဲ့ေလ။
သားကိုေမြးတုန္းက သားဦးေႏွာက္ကို အေမက အလကားေပးထားတာ မဟုတ္ဘူး... တဲ့ေလ။
အေမ့စကားနားေထာင္ၿပီး လမ္းမလြဲနဲ႔ အေမလည္း လူပဲ... တဲ့ေလ။

ဒါေပမယ့္ အေမရယ္
အားလံုးနီးပါးမွန္ေနတဲ့ အေမ့စကားေတြ သားကို နာခံခြင့္ျပဳပါေနာ္.........။

ဗီလိန္

စစ္တုရင္ခံုေပၚက ငါ

ေနာက္ဆုတ္လို႔ မရတဲ့ အခ်ိန္ = ပြန္ (Pawn)
အားရပါးရ ေရြ႕လ်ားလို႔ရတဲ့ လြတ္လပ္မႈ = ၿမိဳ႕တံတိုင္း (Rook)
ဟိုခုန္ဒီကူးနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ခုံမင္ဖြယ္ ေကာင္းလွတဲ့ သူငယ္ခ်င္း = ျမင္းစစ္သူႀကီး (Knight)
ကိုယ့္ေဘးနားမွာ ျခံရံၿပီး အၿမဲတမ္းကာကြယ္ေပးေနတဲ့ မိသားစု = ဘစ္ေရွာ့ (Bishop)

ဒီတခါ............
ငါ့ပန္းတိုင္အတြက္
ငါ့ဘုရင္မကို ထိုးေကြ်းေတာ့မယ္

ဗီလိန္

သိပ္ခ်စ္ရတဲ့ ေဖေဖာ္ဝါရီ

ရက္သံုးဆယ္မွာ စက္တင္ဘာ
ေအပရယ္ ဂြ်န္နဲ႔ ႏိုဝင္ဘာ
က်န္ေသာရက္မွာ သံုးဆယ့္တစ္
ေဖေဖာ္ဝါရီ ႏွစ္ဆယ့္ရွစ္
ရက္ထပ္ႏွစ္မွာ တစ္ရက္တိုး
ေဖေဖာ္ဝါရီ ႏွစ္ဆယ့္ကိုး။

အလုပ္စားပြဲေပၚက ျပကၡဒိန္ကိုၾကည့္ၿပီး ရြတ္မိလိုက္တာပါ။ ဇန္နဝါရီလည္း ကုန္သြားၿပီ။ ညီေလး လင္းအရုဏ္ေျပာသလို...........
“ကဲ… ဘာပဲေျပာေျပာ ၂၀၀၉ ဇႏၷဝါရီလႀကီးေရ… ကၽြန္ေတာ္လင္းအ႐ုဏ္ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ပါတယ္။ ေနာင္ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္ေတြ႕႕ႏိုင္မယ္မထင္ပါဘူး…။ ဒီလအတြင္းမွာ ကၽြန္ေတာ့္ကို အေတြ႕အႀကံဳအသစ္ေတြ ရေစခဲ့လို႔၊ အင္တာနက္လိႈင္းေတြေပၚမွာေရာ ကမၻာေျမျပင္ေပၚမွာပါ မိတ္ေဆြအသစ္ေတြရေစခဲ့လို႔ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ…။
ကဲ… ကၽြန္ေတာ္သြားေတာ့မယ္ေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အသက္႐ွင္ေနေသးသ၍ ဆက္သြားေနရဦးမယ္ဗ်… ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္ ဇႏၷဝါရီလႀကီးေရ…။” လို႔ပဲ ႏႈတ္ဆက္ရမလားပဲ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလေတာ့ ေရာက္ခဲ့ပါၿပီ။ ေျပာမယ့္သာေျပာတာ ေဖေဖာ္ဝါရီကို က်ေနာ္က သိပ္ႀကိဳက္တာဗ်။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့။................ ကဲ အစကေတာ့ ေျပာမလို႔ပဲ။ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုပဲ ေမးေတာ့မယ္။ အစ္ကိုေတြ၊ အစ္မေတြ၊ ညီေတြ၊ ညီမေတြ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလံုး ေျဖေပးၾကဗ်ာ။ ေနာက္ေန႔မွ အေျဖေပးေတာ့မယ္။ :)

အံစာတံုးေလးေတြ စီၾကည့္ရေအာင္ဗ်ာ

မေန႔ညက ပ်င္းပ်င္းနဲ႔ အံစာတံုးေလးေတြ စီျပီးဓာတ္ပံုရိုက္ျပီး တင္ေပးလိုက္တယ္ဗ်ာ။ ဆြိဒီဇင္ဘာ အထိန္းအမွတ္ေပါ့။ စီတတ္ၾကလားဗ်။ ဒါမ်ိဳးေလး။ မစီတတ္ရင္ သင္ေပးမယ္ေနာ္။

ဟီးဟီး သတ္သတ္ေနာက္တာ ဓာတ္ပံုေလးက http://1.bp.blogspot.com/ ကူးျပီးျပတာ။ :)

အနာဂတ္ စကၤာပူ ရထားလိုင္း

အနာဂတ္မွာျဖစ္လာမယ့္ တည္ေဆာက္ဆဲ ႏွင့္ တည္ေဆာက္မည့္ MRT ရထားလိုင္းေလးတင္ျပလိုက္ပါတယ္။

ေမြးေန႔ပြဲေလး

သူမ်ားေတြေမြးေန႔လုပ္ေတာ့ က်ေနာ္လည္းမေနႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ေရးမယ္ေရးမယ္နဲ႔ မေရးျဖစ္တဲ့ က်ေနာ့ေမြးေန႔ပြဲေလးအေၾကာင္းေပါ့။

အဲဒီေန႔က က်ေနာ့ေမြးေန႔ပါ။ ဟုတ္ပါတယ္။ သူမ်ားေတြနည္းတူ ကိုယ့္ေမြးေန႔မွာေတာ့ ကိုယ္ေပ်ာ္ခ်င္ၾကတာၾကီးပဲ။ မနက္ေစာေစာ ဘုရားသြား ေဝယာဝစၥ ကုသိုလ္ယူ ဆြမ္းပန္းေရခ်မ္းကပ္လို႔ ဘုရားရွိခိုး အမွ်ေဝ။ ဗုဒၶဘာသာတို႔ လုပ္ရုိးလုပ္စဥ္ေလး ေတြလုပ္တာေပါ့ေလ။ ပံုမွန္ေလးလုပ္ေနတာမွန္ေပမယ့္ ကိုယ့္ေမြးေန႔ဆိုေတာ့ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ေလး ဂရုတစိုက္လုပ္ရွာတာေပါ့။ ရွားရွားပါးပါးေမြးေန႔မွာ ေသြးလွဴခ်င္ေပမယ့္ ျပီးခဲ့တဲ့လကပဲ အေရးေပၚလူနာတစ္ေယာက္ရွိလုိ႔ လွဴလိုက္ရတယ္ေလ။ က်ေနာ့ေသြးကလဲ ေအဘီ ေသြးဆိုေတာ့ ေဆးရုံကလည္း ေအဘီေသြးလိုရင္ က်ေနာ့ဆီပဲဖုန္းဆက္ေနၾကကိုး။ ေမြးေန႔မွာလွဴမွ ကုသိုလ္ရတာမွမဟုတ္တာ။ ေမြးေန႔မွာလွဴမွကုသိုလ္ရမယ္ ဆိုရင္လည္း က်ေနာ္ကေတာ့ လွဴမွာပဲေလ။ ကုသိုလ္အတြက္ၾကီးပဲလွဴရင္ေတာ့ ကုသိုလ္ပဲရေတာ့မေပါ့။ ေသြးအေၾကာင္းေျပာေနတာနဲ႔ပဲ လိုရင္းမေရာက္ေတာ့ဘူး။ ဘုရားအလွဴျပီးေတာ့ တရားအလွဴ နဲ႔ သံဃာအလွဴႏွစ္ခုေပါင္းလုပ္ပါတယ္။ ဘုရားအေရွ႕ဘက္မုဒ္က မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ စာအုပ္ဆိုင္မွာထိုင္လို႔ ကိုရင္၊ဦးဇင္းတို႔ ေရြးသမွ်စာအုပ္ကို လွဴပါတယ္။

ျပီးေတာ့ အိမ္ျပန္ထမင္းစားေသာက္ျပီး ညမွာလုပ္မယ့္ ေမြးေန႔ပါတီအတြက္ လိုတာေလးေတြျပင္ဆင္ရတာေပါ့။ အေမကလည္း အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္လုပ္ေပးပါတယ္။ က်ေနာ့ကို သူကိုယ္တိုင္ ေသမင္းနဲ႔ Challenge လုပ္ျပီးေမြးထုတ္ေပးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ပတ္လည္ပဲေလ။ သူနဲ႔လည္းဆိုင္တာေပါ့။ ညေနေလးေစာင္းေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ တဖြဲဖြဲေရာက္လာၾကတယ္ေလ။ လက္ေဆာင္အသီးသီးနဲ႔ေပါ့။ က်ေနာ့အိမ္က သိပ္အက်ယ္ၾကီးမဟုတ္ေပမယ့္ ပါတီပြဲတစ္ခုလုပ္ေလာက္တဲ့ ျခံေလးထဲမွာဆိုေတာ့ ဒါမ်ိဳးအတြက္အဆင္ေျပတာေပါ့။ ႏွစ္ေပါင္ ဘတ္ေဒးကိတ္ကိုလည္း ေရႊပုစြန္က ေအာ္ဒါမွာျပီးဝယ္ထားျပီးျပီ။ စားဖို႔ကလည္း အေမကိုယ္တိုင္ဦးစီးျပီး စနစ္တက်ျပင္ဆင္ထားျပီးျပီ။ ဟဲဟဲ ေသာက္ဖို႔ကလည္း ရယ္ဒီပဲ။ ဂစ္တာႏွစ္လံုးနဲ႔ ေအာ္ဂင္ကလည္းအဆင္သင့္ သူတို႔ကိုအစြမ္းျပတီးခတ္မယ့္ သူေတြကလည္း သူငယ္ခ်င္းေတြထဲမွာရွိျပီးသား။ ပါတီဂိမ္းေတြ ဆားဗစ္ေပးတဲ့အဖြဲ႕က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကလည္း အခမဲ့ကူညီဖို႔ေျပာထားျပီးျပီ။ ကဲဘာလိုေသးလဲ။

၂၄ ႏွစ္ျပည့္ျပီ။ လြန္ခဲ့တဲ့ေလးႏွစ္တည္းက ေစာင့္ခဲ့ရတဲ့ ဒီေမြးေန႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီးကဲမယ္လို႔ စဥ္းစားျပီးသား။ ေလးႏွစ္??? ဟုတ္ပါတယ္။ အေမ့ကိုပဲ အျပစ္တင္ရမလားပဲ ဘာေၾကာင့္မ်ား ေလးႏွစ္မွတစ္ၾကိမ္ လုပ္ခြင့္ေပးခဲ့ရတာတုန္း။ ေမြးေန႔ကိုခံုမင္ပါတယ္ဆိုတဲ့ က်ေနာ့က်မွ ဒီေန႔မွာလာေမြးရသလား။ ျမန္မာျပကၡဒိန္နဲ႔ က်ေတာ့လည္းမလုပ္ခ်င္ဘူးေလ။ သူမ်ားေတြလုပ္သလိုပဲ လုပ္ခ်င္ေသးတာကိုး။ မတ္လ ၁ရက္ေန႔ဆိုေတာ့လည္း မျဖစ္ေသး။ ခက္ပါတယ္။ သူမ်ားေတြမ်ားလုပ္ေနလုိက္ၾကတာ တစ္ႏွစ္တစ္ေခါက္။ ေလးႏွစ္မွတစ္ၾကိမ္လုပ္တာ သူငယ္ခ်င္းေတြက လက္ေဆာင္ေလးခုေပးသင့္တာေပါ့။ အဲ…… ဟုတ္သားပဲ က်ေနာ္ကလည္း ေလးခါေကြ်းတာမွမဟုတ္တာ။ ေၾသာ္… ေျပာစရာတစ္ခုက်န္ခဲ့တယ္။ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ရဲ႕ စိတ္မခ်ရတဲ့အရာတစ္ခုေၾကာင့္ အရည္တစ္ခ်ိဳ႕ထည့္ျပီးသံုးရတဲ့ စက္တစ္ခုေဆာင္ထားရေသးတယ္။ က်ေနာ့ပြဲေလး အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ေအာင္လို႔ေပါ့။

ညေနခုနစ္နာရီထိုးေတာ့ လူကလည္းေတာ္ေတာ္စံုျပီ။ ပြဲေလးကိုစလိုက္ပါတယ္။ က်ေနာ္က မိုက္ကေလးကိုင္လို႔ ပရိသတ္ၾကီးမဂၤလာပါလို႔ (Rဇာနည္ေလသံနဲ႔) ေျပာမယ္ၾကံတုန္း…… ေစာေစာက စိတ္မခ်ရပါဘူးဆိုတဲ့အရာၾကီးက တကယ္ပဲစိတ္ပ်က္ေစပါတယ္။ ရပါတယ္ေလ။ စက္ကေဆာင္ထားျပီးသားဆိုေတာ့ စက္ဖြင့္လိုက္ပါတယ္။ စက္လည္းဖြင့္ျပီး သူကျပန္လာသတဲ့ အဲဒါေပါ့ စိတ္မခ်ရဘူးဆိုတာ။ ကဲပါေလ။ ေဒါသေတြေနာက္ထား ေမြးေန႔ပြဲေလးစလိုက္ရေအာင္။ ႏႈတ္ဆက္စကားေျပာမယ္ဆိုေတာ့ သူကေနာက္တစ္ေခါက္။ ေတာ္ျပီ ေဒါသမထြက္ေအာင္ ပိုက္ဆံပဲအထြက္ခံလိုက္ေတာ့မယ္။ တခါတေလ ဒီလိုပဲ ေဒါသကို ပိုက္ဆံနဲ႔လဲလို႔ရတယ္ေလ။ စက္သာဖြင့္ထားလုိက္ေတာ့ သူ႔ဟာသူ လာခ်င္လာမလာခ်င္ေန။ အဲလိုဆိုေတာ့သူက ေပကပ္ျပီေနသား။ ႏႈတ္ဆက္စကားေျပာလို႔ျပီးတယ္ဆိုရင္ပဲ ေနာက္က ကီးဘုတ္ကေန ဘတ္ေဒးသံစဥ္ေလး ထြက္ေပၚလားပါတယ္။ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းလိုက္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေလး ဒီလိုအလိုက္သိလြန္းလို႔ကို ခင္ေနရတာ။ ဒီလိုနဲ႔ ေမြးေန႔ကိတ္စခြဲပါတယ္။ အဲဒီမွာမွ ျပႆနာကစေတာ့တာပဲ။

မီးဗ်ိဳ႕…မီး…မီး… အိမ္နဲ႔ခပ္လွမ္းလွမ္းကအသံပါ။ ေျပာေနရင္းကပဲ ဟိုဘက္ရပ္ကြက္ေလာက္ကေန မီးခိုးေငြ႕ေတြတက္လာပါတယ္။ ေျပးတဲ့သူေျပး။ ေအာ္တဲ့သူေအာ္ေပါ့။ ေမြးေန႔ကိတ္ခြဲတဲ့ ေကာ္ဓားေလးကိုကိုင္ျပီး ေရွ႕ပဲေျပးရမလို ေနာက္ပဲေျပးရမလို။ သိပ္မၾကာလိုက္ပါဘူး။ မၾကာဘူးဆိုတာေတာင္ နာရီဝက္သာသာေလာက္ၾကာသြားတယ္။ ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး ကြမ္းယာဆိုင္မွာ ဆိုင္ရွင္မရွိတုန္း ဘယ္လိုေလာင္သြားတယ္မသိ။ ေတာ္ေသးတာေပါ့ ကြမ္းယာဆိုင္နဲ႔တင္ျပီးသြားလို႔။ ဒီေန႔က်မွပဲ သူကတစ္မ်ိဳး။ အားလံုးတည္ျငိမ္သြားေတာ့ ၈နာရီထိုးျပီ။ ေၾသာ္… ရွားရွားပါးပါးေလး လုပ္ရပါတယ္ဆိုမွ။ အဲဒီေန႔က ေတာ္ေတာ္ေလးမိုးခ်ဳပ္သြားတယ္။ ဂိမ္းေဆာ့၊ ဂစ္တာတီး၊ စားၾကေသာက္ၾကနဲ႔ေပါ့။ ေပ်ာ္ဖို႔ေတာ့ေကာင္းခဲ့ပါတယ္။ အခက္အခဲေတြၾကားထဲကမွ မရရေအာင္က်င္းပခဲ့တာဆိုေတာ့။ ေနာက္ ေလးႏွစ္က်မွပဲ ခင္ဗ်ားကိုဖိတ္ေတာ့မယ္ဗ်ာ။ လာမယ္မလား။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ကိတ္မုန္႔ေလးပဲ အစာေျပစားထားဦး။


၂၀၀၈ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၂၉ ရက္။

မွတ္ခ်က္။ ။ ဓာတ္ပံုေလးကို myspace.com ကေနယူျပီးျပသထားပါတယ္။