ငါဟာႏွာဘူးၾကီးပါ
အတိုမလြတ္ အရွည္မခ်န္
အေသၾကံလို႔ လိုက္ၾကည့္ရတာ အေမာ။
ငါဟာ ႏွာဘူးၾကီးပါ
အပ်ိဳၾကီးမက်န္ အပ်ိဳငယ္မေရြး
ဟိုတယ္ေဘးက ေငးေနရတာ အမုန္း။
ငါဟာႏွာဘူးၾကီးပါ
ရုပ္ဆိုးဝဲထူ လွတပတ
ရသမွ်တ တသမွ်မရတာ အခက္။
ငါဟာႏွာဘူးၾကီးပါ
မြန္၊ျမန္မာ ရခိုင္၊ရွမ္း
ဝါးလံုးရွည္နဲ႔ ရမ္းတာလည္း မထိ။
ငါဟာႏွာဘူးၾကီးပါ
ေဆြနီးမ်ိဳးစပ္ မိတ္ေပါင္းသင္းၾကား
တားမရေအာင္ ဘူးတာလဲ မစြံ။
ငါဟာႏွာဘူးၾကီးပါ
ေမြးကာစ စရံခ်
ဘိုးဘြားေဂဟာ ေျပးတာလဲ မဟန္။
ငါဟာႏွာဘူးၾကီးပါ
စကားလိုက္ေျပာ စာခိုးေပး
ေဝးေနေသးတာ ကံၾကမၼာလား။
ငါဟာႏွာဘူးၾကီးပါ
ရယ္အားသန္ ငိုမတတ္
ပိုးသမွ်ေဝး ၾကံသမွ်ပါ ၾကံပါပဲေျပာရမလား။
အခ်စ္၊ အလြမ္း၊ အေဆြး
ဒါေလးေတြကို
နည္းနည္းေလးေတာ့ စမ္းသပ္ခြင့္ေပးပါ
ရုပ္ကဆိုး ေရမလွ်ံ
နေဘမဖန္တတ္လို႔မွ သိခြင့္မရဘူးဆိုရင္ေတာင္
ေသကံမေရာက္ သက္မေပ်ာက္ခင္
လူတစ္ေယာက္ရယ္လို႔ေတာ့
ခ်စ္ၾကည့္ဖူး ပါရေစဦး။
ဗီလိန္
အံစာတံုးေလးေတြ စီၾကည့္ရေအာင္ဗ်ာ
မေန႔ညက ပ်င္းပ်င္းနဲ႔ အံစာတံုးေလးေတြ စီျပီးဓာတ္ပံုရိုက္ျပီး တင္ေပးလိုက္တယ္ဗ်ာ။ ဆြိဒီဇင္ဘာ အထိန္းအမွတ္ေပါ့။ စီတတ္ၾကလားဗ်။ ဒါမ်ိဳးေလး။ မစီတတ္ရင္ သင္ေပးမယ္ေနာ္။
ဟီးဟီး သတ္သတ္ေနာက္တာ ဓာတ္ပံုေလးက http://1.bp.blogspot.com/ ကူးျပီးျပတာ။ :)
ဟီးဟီး သတ္သတ္ေနာက္တာ ဓာတ္ပံုေလးက http://1.bp.blogspot.com/ ကူးျပီးျပတာ။ :)
ကိစၥမရွိဘူး
An award winning music video about an American who expresses his heart felt appreciation for the culture of Myanmar (Burma). All the video footage was taken in Myanmar and woven into the lyrics of this original song for the People of Myanmar (Burma). တဲ့ က်ဳပ္တို႔အမိေျမကို သူကေတာ့ ဒီလိုေျပာတယ္ဗ်။
Kay Sah Ma She Bu (It Doesn't Matter) - Funny bloopers R us
Kay Sah Ma She Bu (It Doesn't Matter) - Funny bloopers R us
တန္ဖိုးၾကီးတဲ့ ဗီလိန္တစ္ေကာင္ရဲ႕ ဖြင့္ဟဝန္ခံခ်က္
ငါလည္း တန္ဖိုးၾကီးဗီလိန္ တစ္ေယာက္ပါပဲ။ ေလာဘေၾကာင့္ ငါ့ကို အသံုးခ်တယ္။ ေဒါသေၾကာင့္ ငါ့ကို အသံုးခ်တယ္၊ ေမာဟေၾကာင့္ ငါ့ကို အသံုးခ်တယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ဒါေတြကို လူမျမင္ေအာင္ ကာကြယ္ဖို႔အတြက္ အမွန္တရား လို႔ထင္ရတဲ့ အရာကို မ်က္ႏွာဖံုးစြပ္ခ်င္ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕က ဘုရားသခင္လို႔ ေခါင္းစဥ္တပ္ျပီး ငါ့ကို အသံုးခ်ၾကတယ္။ ဆင္းရဲသားတခ်ိဳ႕က ငါ့ေၾကာင့္ ခ်မ္းသာလာၾကတယ္။ ခ်မ္းသာတဲ့ သူေတြက ငါ့ကို သံုးျပီး တည္ျမဲေအာင္လုပ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ငါ့ကို အသံုးခ်လို႔ ခ်မ္းသာဖို႔ တာဝန္မယူသလို။ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြကိုလည္း အာမခံမေပးႏိုင္ပါဘူး။ ငါဆိုတဲ့ ငါကိုယ္တိုင္က တည္ျမဲျခင္းတရားကို မေဖာ္ေဆာင္ႏုိင္ဘူးေလ။ ဒါေတြအျပင္ ငါက တန္ဖိုးၾကီးပါတယ္။ တန္ဖိုးၾကီးေပေသာ္ျငားလဲ တန္ဖိုးၾကီးသူ၊ နည္းသူ၊ မရွိသူအားလံုးကို ဖ်က္ဆီးဖို႔ သက္သက္ ေမြးဖြားခဲ့တာပါ။
ဘယ္လို တန္ဖိုးရွိသလဲ ဆိုေတာ့ ငါ့ကို ပိုင္ဆိုင္ဖို႔အတြက္ အမ်ားၾကီးၾကိဳးစားရလိမ့္မယ္၊ အမ်ားၾကီး သည္းခံရလိမ့္မယ္။ အမ်ားၾကီး စြန္႔လႊတ္ရလိမ့္မယ္။ တခ်ိဳ႕မ်ားဆိုရင္ ခ်စ္သူကိုစြန္႔၊ ဘဝကို ပံုေအာ၊ ဆႏၵေတြခ်ဳပ္တည္းလို႔ ငါ့ကို ပိုင္ဆိုင္ဖို႔၊ အသံုးျပဳဖို႔ ၾကိဳးစားၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း မာနေတြကို ပံုေအာ၊ သိကၡာေတြကို ေရာင္းစား၊ ေမတၱာေတြကို ပစ္ပယ္ျပီး ၾကိဳးစားၾကျပန္ေရာ။ လူတစ္ေယာက္ ေမြးဖြားလာတယ္၊ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ျပီး ၾကိဳးစားအားထုတ္ခဲ့တယ္၊ အရံႈးေတြကို ရင္ဆိုင္၊ အခက္အခဲကို ေက်ာ္ျဖတ္လို႔ ပံုေဖာ္လာခဲ့တဲ့ အားထုတ္မႈေတြ၊ ေငြေတြ၊ အခ်ိန္ေတြအကုန္အက်ခံ လို႔ ၾကိဳးစားခဲ့သမွ် ငါ့ကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္တဲ့ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ အခ်ည္းအႏွီး ျဖစ္သြားၾကတယ္၊ ငါ့ေၾကာင့္ ဘဝပ်က္သြားတတ္သလို။ ငါ့ေၾကာင့္ ေသဆံုးၾကျပန္ေရာ။ ဒါေပမယ့္ ငါကေတာ့ မာမာပဲ။ ေနာက္ထပ္ငါ့ကို ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တဲ့ သူေတြ၊ လိုခ်င္တပ္မက္ေနတဲ့သူေတြ မ်ားျပားေနသလို၊ ငါ့ကို ပိုင္ဆိုင္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနသူေတြကလည္း တန္းစီလို႔။ ငါ့ကို ေမြးဖြားေနသူေတြက ပံုလို႔။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အသက္ကို စကၠန္႔ပိုင္းအတြင္း ေျခြပစ္ႏိုင္တဲ့ ငါလိုေကာင္ေတြ အခုဆုိ အေမရိကန္ တစ္ႏိုင္ငံထဲမွာတင္ ကမာၻက လူအေရအတြက္ထက္ အမ်ားၾကီးေက်ာ္လြန္ေအာင္ ေမြးဖြားခဲ့ျပီးျပီေလ။
ဆရာဝန္တစ္ေယာက္ကို ေခြ်းထြက္သြားေအာင္ အလုပ္ရႈပ္သြားေစႏိုင္တဲ့၊ ကေလးအေမ တစ္ေယာက္ကို မုဆိုးမျဖစ္သြားေစႏိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္း၊ သြက္လက္ထက္ျမက္တဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္ကို ဘဝပ်က္သြား ေစႏိုင္တဲ့ စြမ္းအင္ ဒါေတြကို ပိုင္ဆိုင္တဲ့ငါက ေနာက္ထပ္ ဘာေတြမ်ားလုပ္ႏိုင္ေသးလဲ။ တန္ဖိုးရွိပါေပ့ဆိုတဲ့ လူေတြကိုလည္း တန္ဖိုးမဲ့ေအာင္လုပ္ခဲ့ျပီးျပီ။ လူတကာရဲ႕ မ်က္ရည္ေပါက္ၾကီးငယ္နဲ႔ ေတာက္ေခါက္တာလဲ ခံခဲ့ျပီးျပီ။ တိုင္းျပည္တစ္ခုလံုး တရႈံ႕ရႈံ႕ ငိုေၾကြးေအာင္လည္း လုပ္ခဲ့ျပီးျပီ။ အံၾကိတ္ခဲ့တဲ့သူေတြကိုပါ ေသဆံုးေစခဲ့ျပီးျပီ။ ကမာၻၾကီးတစ္ခုလံုး ပ်က္စီးေအာင္လည္း ဖ်က္ဆီးျပီးျပီ။ အခုဆို ကမာၻၾကီးတစ္ခုလံုး ေျဗာင္းသတ္ေနတဲ့ ေငြေၾကးကိစၥေတြမွာလည္း တေထာင့္တေနရာကေန ပါဝင္ခဲ့ျပီးျပီ။
ငါဘာေၾကာင့္လုပ္ခဲ့သလဲ မစဥ္းစားပါနဲ႔။ ေျပာခဲ့ျပီးပါျပီ။ ဖ်က္ဆီးရံုသက္သက္ ျဖစ္တည္ေနတဲ့သူပါ။ ငါ့ကို အသံုးခ်သူေတြကေတာ့ တရားမႈ၊ မတရားမႈ၊ အမွန္တရား၊ အမွားတရား ဘယ္ဟာမွန္သလဲေတာ့ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ သိခ်င္မွ သိပါလိမ့္မည္။ ဒါေပမယ့္ ငါကိုယ္တိုင္လည္းမသိပါ။ အတၱတခ်ိဳ႕ကို မွန္သည္ဟု မွားယြင္းစြား ေသာက္သံုးတဲ့ သူေတြ၊ အမွားကို မွန္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ခဲ့သူေတြ၊ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ၊ ဝါသနာထံုမႈေတြကို အမွန္တရားနာမ္စားတပ္ျပီး ကစားခဲ့သူေတြ အားလံုး ငါ့ကို သံုးခဲ့ၾကတယ္ေလ။ ဒီေလာက္ေတာင္ မေကာင္းတဲ့ငါက ဘာအတြက္ေၾကာင့္ တန္ဖုိးၾကီးေနရသလဲ။ ငါသာတန္ဖိုးၾကီးတာမဟုတ္ပါဘူး။ ငါ့ကို အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕စြာ အသံုးျပဳမယ့္ လူတစ္ေယာက္ကလည္း ေတာ္ရံုတန္ရံု လူတစ္ေယာက္မဟုတ္။ ဒါ့အျပင္ ငါ့ကို အသံုးျပဳဖို႔က ငါတစ္ေကာင္ထဲမျဖစ္။ ငါ့ကို သံုးဖို႔ တန္ဖိုးၾကီးအရာေတြ အမ်ားၾကီး ေထာက္ပံ့ရေသးတယ္။ စြမ္းအင္ေတြ အမ်ားၾကီး စိုက္ထုတ္ရေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ငါ့ရဲ႕ဦးတည္ရာ တားဂတ္ကေတာ့ တစ္ခုတည္းပါ။ ပ်က္စီးျခင္း တဲ့။
ဗီလိန္ http://www.villain-lay.co.cc/2008/11/blog-post_30.html
ဓာတ္ပံုေလးကေတာ့ 4.bp.blogspot.com ကပါ။
ဘယ္လို တန္ဖိုးရွိသလဲ ဆိုေတာ့ ငါ့ကို ပိုင္ဆိုင္ဖို႔အတြက္ အမ်ားၾကီးၾကိဳးစားရလိမ့္မယ္၊ အမ်ားၾကီး သည္းခံရလိမ့္မယ္။ အမ်ားၾကီး စြန္႔လႊတ္ရလိမ့္မယ္။ တခ်ိဳ႕မ်ားဆိုရင္ ခ်စ္သူကိုစြန္႔၊ ဘဝကို ပံုေအာ၊ ဆႏၵေတြခ်ဳပ္တည္းလို႔ ငါ့ကို ပိုင္ဆိုင္ဖို႔၊ အသံုးျပဳဖို႔ ၾကိဳးစားၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း မာနေတြကို ပံုေအာ၊ သိကၡာေတြကို ေရာင္းစား၊ ေမတၱာေတြကို ပစ္ပယ္ျပီး ၾကိဳးစားၾကျပန္ေရာ။ လူတစ္ေယာက္ ေမြးဖြားလာတယ္၊ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ျပီး ၾကိဳးစားအားထုတ္ခဲ့တယ္၊ အရံႈးေတြကို ရင္ဆိုင္၊ အခက္အခဲကို ေက်ာ္ျဖတ္လို႔ ပံုေဖာ္လာခဲ့တဲ့ အားထုတ္မႈေတြ၊ ေငြေတြ၊ အခ်ိန္ေတြအကုန္အက်ခံ လို႔ ၾကိဳးစားခဲ့သမွ် ငါ့ကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္တဲ့ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ အခ်ည္းအႏွီး ျဖစ္သြားၾကတယ္၊ ငါ့ေၾကာင့္ ဘဝပ်က္သြားတတ္သလို။ ငါ့ေၾကာင့္ ေသဆံုးၾကျပန္ေရာ။ ဒါေပမယ့္ ငါကေတာ့ မာမာပဲ။ ေနာက္ထပ္ငါ့ကို ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တဲ့ သူေတြ၊ လိုခ်င္တပ္မက္ေနတဲ့သူေတြ မ်ားျပားေနသလို၊ ငါ့ကို ပိုင္ဆိုင္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနသူေတြကလည္း တန္းစီလို႔။ ငါ့ကို ေမြးဖြားေနသူေတြက ပံုလို႔။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အသက္ကို စကၠန္႔ပိုင္းအတြင္း ေျခြပစ္ႏိုင္တဲ့ ငါလိုေကာင္ေတြ အခုဆုိ အေမရိကန္ တစ္ႏိုင္ငံထဲမွာတင္ ကမာၻက လူအေရအတြက္ထက္ အမ်ားၾကီးေက်ာ္လြန္ေအာင္ ေမြးဖြားခဲ့ျပီးျပီေလ။
ဆရာဝန္တစ္ေယာက္ကို ေခြ်းထြက္သြားေအာင္ အလုပ္ရႈပ္သြားေစႏိုင္တဲ့၊ ကေလးအေမ တစ္ေယာက္ကို မုဆိုးမျဖစ္သြားေစႏိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္း၊ သြက္လက္ထက္ျမက္တဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္ကို ဘဝပ်က္သြား ေစႏိုင္တဲ့ စြမ္းအင္ ဒါေတြကို ပိုင္ဆိုင္တဲ့ငါက ေနာက္ထပ္ ဘာေတြမ်ားလုပ္ႏိုင္ေသးလဲ။ တန္ဖိုးရွိပါေပ့ဆိုတဲ့ လူေတြကိုလည္း တန္ဖိုးမဲ့ေအာင္လုပ္ခဲ့ျပီးျပီ။ လူတကာရဲ႕ မ်က္ရည္ေပါက္ၾကီးငယ္နဲ႔ ေတာက္ေခါက္တာလဲ ခံခဲ့ျပီးျပီ။ တိုင္းျပည္တစ္ခုလံုး တရႈံ႕ရႈံ႕ ငိုေၾကြးေအာင္လည္း လုပ္ခဲ့ျပီးျပီ။ အံၾကိတ္ခဲ့တဲ့သူေတြကိုပါ ေသဆံုးေစခဲ့ျပီးျပီ။ ကမာၻၾကီးတစ္ခုလံုး ပ်က္စီးေအာင္လည္း ဖ်က္ဆီးျပီးျပီ။ အခုဆို ကမာၻၾကီးတစ္ခုလံုး ေျဗာင္းသတ္ေနတဲ့ ေငြေၾကးကိစၥေတြမွာလည္း တေထာင့္တေနရာကေန ပါဝင္ခဲ့ျပီးျပီ။
ငါဘာေၾကာင့္လုပ္ခဲ့သလဲ မစဥ္းစားပါနဲ႔။ ေျပာခဲ့ျပီးပါျပီ။ ဖ်က္ဆီးရံုသက္သက္ ျဖစ္တည္ေနတဲ့သူပါ။ ငါ့ကို အသံုးခ်သူေတြကေတာ့ တရားမႈ၊ မတရားမႈ၊ အမွန္တရား၊ အမွားတရား ဘယ္ဟာမွန္သလဲေတာ့ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ သိခ်င္မွ သိပါလိမ့္မည္။ ဒါေပမယ့္ ငါကိုယ္တိုင္လည္းမသိပါ။ အတၱတခ်ိဳ႕ကို မွန္သည္ဟု မွားယြင္းစြား ေသာက္သံုးတဲ့ သူေတြ၊ အမွားကို မွန္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ခဲ့သူေတြ၊ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ၊ ဝါသနာထံုမႈေတြကို အမွန္တရားနာမ္စားတပ္ျပီး ကစားခဲ့သူေတြ အားလံုး ငါ့ကို သံုးခဲ့ၾကတယ္ေလ။ ဒီေလာက္ေတာင္ မေကာင္းတဲ့ငါက ဘာအတြက္ေၾကာင့္ တန္ဖုိးၾကီးေနရသလဲ။ ငါသာတန္ဖိုးၾကီးတာမဟုတ္ပါဘူး။ ငါ့ကို အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕စြာ အသံုးျပဳမယ့္ လူတစ္ေယာက္ကလည္း ေတာ္ရံုတန္ရံု လူတစ္ေယာက္မဟုတ္။ ဒါ့အျပင္ ငါ့ကို အသံုးျပဳဖို႔က ငါတစ္ေကာင္ထဲမျဖစ္။ ငါ့ကို သံုးဖို႔ တန္ဖိုးၾကီးအရာေတြ အမ်ားၾကီး ေထာက္ပံ့ရေသးတယ္။ စြမ္းအင္ေတြ အမ်ားၾကီး စိုက္ထုတ္ရေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ငါ့ရဲ႕ဦးတည္ရာ တားဂတ္ကေတာ့ တစ္ခုတည္းပါ။ ပ်က္စီးျခင္း တဲ့။
ဗီလိန္ http://www.villain-lay.co.cc/2008/11/blog-post_30.html
ဓာတ္ပံုေလးကေတာ့ 4.bp.blogspot.com ကပါ။
လိမ္မယ္ညာမယ္ စင္ကာပူမွာကြယ္
ဒီေန႔ မနက္က က်ေနာ့ဆီ ဖုန္းတစ္ေကာ ဝင္လာတယ္။ သူက ေျပာတယ္။ ဖုန္းနံပါတ္က 8401 7565 ပါ။
“မေမဖူး ရွိပါသလား။”
“မရွိပါဘူးခင္မ်။ ဘာကိစၥရွိလို႔လဲမသိဘူး။ က်ေနာ္ သူ႔သူငယ္ခ်င္းပါ။ က်ေနာ့ကိုေျပာလို႔ ရပါတယ္။”
“ဟုတ္ကဲ့။ MOM ကဆက္တာပါ။ သူ႔ အလုပ္သမားပါမစ္ (WP) က Approved ျဖစ္ေနလို႔ ဖုန္းဆက္တာပါ။ က်ေနတာ ၂ပတ္ရွိပါျပီ။ ေနာက္တစ္ပတ္မွ လာမထုတ္ရင္ အလိုေလ်ာက္ Cancel ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။”
ရုတ္တရက္ဆိုေတာ့ က်ေနာ္ေတြေဝသြားသည္။
“ဒါနဲ႔ WP လား။ S-Pass လား ခင္ဗ်။”
“ဒါကေတာ့ Personal Case မလို႔ေျပာလို႔မရပါဘူးခင္ဗ်။” ဆိုျပီးဖုန္းခ်သြားေလရဲ႕။
ျပည္ၾကီးတရုတ္သံနဲ႔ ခပ္ဝဲဝဲ ေျပာတဲ့ အဂၤလိပ္စကားဆိုေပမယ့္ က်ေနာ္နားလည္ေအာင္ေတာ့ ေျပာျပပါတယ္။ က်ေနာ္လည္း လန္႔သြားတယ္။ ေမဖူးက ျပန္သြားတာ ဒီေန႔ဆို ၁၆ရက္။ WP က Approved ျဖစ္တာ ၂ပတ္ၾကာျပီဆိုေတာ့ ဘယ္ေန႔ကတင္ျပီး ဘယ္နရက္နဲ႔ Approved ျဖစ္ေနမွန္းမသိ။ ေမဖူးေျပာတာကေတာ့ သူ႔ကို ဘယ္အလုပ္ရွင္ကမွ WP မေျပာနဲ႔ S-Pass ေတာင္ေလွ်ာက္ေပးမယ္လို႔ မေျပာဘူး။ တကယ္တန္း တင္ေပးမယ္ဆိုရင္လည္း သူ႔ကိုအေၾကာင္းၾကားရမွာေပါ့။ ဖုန္းေခၚလို႔မရရင္ေတာင္ ေမးလ္ေတာ့ပို႔ရမွာေပါ့။ အလုပ္ရွင္က ရမ္းသန္းျပီးတင္ရေအာင္ကလည္း WP ဆိုတာမ်ိဳးက စင္ကာပူမွာ လူမရွိမွ တင္ေပးလို႔ရတာ။ ျပီးေတာ့ Diposit အေနနဲ႔ စင္ကာပူေဒၚလာ၅၀၀၀ ကို အစိုးရမွာ ေပးထားရတာ။ ဘယ္သူက လက္လြတ္စပယ္ တင္ေပးမွာတုန္း။ အဲဒီမွာထဲက က်ေနာ္ နည္းနည္း စဥ္းစားမိသြားတယ္။ ဒါနဲ႔ က်ေနာ္လည္း အြန္လိုင္း ကေန စစ္ၾကည့္ဖို႔ ၾကိဳးစားေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ အလုပ္ရွင္ရဲ႕ CPF နံပါတ္ေတာင္းတယ္ေလ။ S-Pass စစ္ ခ်င္ရင္ ေတာ့ မလိုဘူး။ ဒီမွာ Stay ရွိျပီးသား လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ FIN နံပါတ္နဲ႔ ဝင္စစ္လို႔ရတယ္ေလ။
ဖုန္းနဲ႔ေခၚၾကည့္ျပန္ေတာ့လည္း Auto-Reply နဲ႔ ဆားဗစ္ေတြက အဆင့္ဆင့္ဝင္ရတာ ေခါင္းသာမူးသြားတယ္။ လိုရင္းကမေရာက္။ ဒါနဲ႔ပဲ ခုနက ဖုန္းနံပါတ္ကို ျပန္ေခၚျပီး....
“က်ေနာ့ေၾကာင့္ အေႏွာက္အယွက္ ျဖစ္သြားရင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ မေမဖူးနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ အေရးၾကီးေနလို႔ပါ။ သူက Oversea ေရာက္ေနပါတယ္။ သူ႔ကို အေၾကာင္းၾကားေပးရမွာမလို႔ပါ။” ဆိုေတာ့
“ဟုတ္ျပီေလ။ ဒါဆိုရင္လည္း ေျပာျပပါမယ္။ ရို႕ဆိုတဲ့ အမ်ိဳးသမီးက ေထာက္ခံျပီး(အလုပ္ရွင္အေနနဲ႔) ေလွ်ာက္ထားေပးတာပါ။ သူမ က ဗမာပါ။ စင္ကာပူႏုိင္ငံသားကို လက္ထက္ထားတာပါ။” လို႔ေျပာပါတယ္။
MOM လည္းေျပာေသးတယ္။ အလုပ္ရွင္ရဲ႕ Personal Case ေတြ အကုန္သိေနပါေရာ လားဗ်ာ။
“WP နဲ႔လား S-Pass နဲ႔လားခင္ဗ်။” က်ေနာ္က ထပ္ေမးပါတယ္။
“WP နဲ႔ပါ။ Engineering ေနရာအတြက္ လခ ၁၈၀၀ ကေန ၂၅၀၀ အတြင္း နဲ႔ ေလွ်ာက္ထားေပးတာပါ။”
ဟဟဟ က်ေနာ္ရယ္ခ်င္လာတယ္။ အခုလိုအခ်ိန္မွာ ႏိုင္ငံသားေတြ PR ေတြကိုေတာင္ လခ ၁၆၀၀ နဲ႔ခန္႔ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ျပည္တြင္းအေတြ႕အၾကံဳမရွိတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသား။ ဒီထက္တိတိက်က် ေျပာရရင္ ႏိုင္ငံျခားသား အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ကို ၁၈၀၀ ကေန ၂၅၀၀ အတြင္းဆိုေတာ့ကား ရယ္စရာမ်ားျဖစ္ေနမလားလို႔ ေသခ်ာေအာင္လို႔
“က်ေနာ္ သူ႔ ဖုန္းနံပါတ္ေလးမ်ား ရႏိုင္မလားခင္ဗ်ာ။” ဆိုေတာ့
“က်ေနာ္ ရွာေပးပါမယ္။ ခဏေနာ္” ဆိုျပီး “သူ႔ဖုန္းနံပါတ္ေတာ့ မရွိဘူးဗ်။ သူ႔အမ်ိဳးသား ဖုန္းနံပါတ္ေတာ့ရွိတယ္” ဆိုျပီး ဖုန္းနံပါတ္တစ္ခု ထပ္ေပးပါတယ္။
အဲဒီမွာ က်ေနာ္ထပ္ျပီးစဥ္းစားပါတယ္။ သူ႔ဖုန္းမသိပဲ သူ႔ေယာက္်ားဖုန္းသိေနရေအာင္ MOM က ဘာလိုၾကီးလဲဟ။ ျပီးေတာ့လည္း က်ေနာ့ကို အဆက္အသြယ္လုပ္တာက လက္ကုိင္ဖုန္းနံပါတ္ၾကီးနဲ႔ ဆိုေတာ့။
“က်ေနာ့ကို ခင္မ်ား ရံုးဖုန္းနံပါတ္ေပးပါ က်ေနာ္ ျပန္ဆက္သြယ္ရေအာင္” လို႔ ဆိုျပန္ေတာ့
“မေမဖူးကိစၥကို က်ေနာ္က ကိုင္ထားတာပါ။ က်ေနာ့ Personal ဖုန္းကို ပဲဆက္လို႔ရပါတယ္” လို႔ ေျပာျပန္ျပီ။
MOM ကလူတစ္ေယာက္ ကိုယ္ပိုင္ Personal ဖုန္း နဲ႔ အလုပ္သမားဆီ တိုက္ရိုက္ဆက္စရာ အေၾကာင္းလုံုးဝမရွိပါဘူး။ အလုပ္ရွင္ သို႔မဟုတ္ HR (Human Resources) လူစြမ္းအားဌာနကိုပဲ ဆက္ရမွာပါ။ အလုပ္သမားက အလုပ္ရွင္နဲ႔ပဲဆိုင္ပါတယ္။ MOM နဲ႔မဆိုင္ပါဘူး။
သူေပးတဲ့ ဖုန္းနံပါတ္ကို ဆက္လိုက္ျပန္ေတာ့ သူ႔မိန္းမ ေနမေကာင္း၍ ေဆးရံုတက္ေနရေၾကာင္း သူ႔ကိုေျပာလိုက္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္းနဲ႔ လိုအပ္တာရွိရင္ မွာခဲ့ႏိုင္ေၾကာင္းေျပာပါတယ္။ ကဲ.......... ခင္မ်ားဆိုရင္ေကာဒီကိစၥမွာ ဘယ္လိုဆံုးျဖတ္မလဲဗ်ာ။
ဒီထက္ေသခ်ာသြားေအာင္ က်ေနာ့ရံုးက HR ကို က်ေနာ္သြားျပီးေမးပါတယ္။ HR ကို က်ေနာ္က
“ဒီေန႔မနက္ MOM က က်ေနာ့ဆီ ဖုန္းဆက္တယ္” ဆိုျပီး အစခ်ီလိုက္ေတာ့။ မ်က္လံုးေတြဘာေတြျပဴးျပီး မ်က္မွန္ေတြဘာေတြ ခြ်တ္လို႔ လန္႔ျဖန္႔သြားပါတယ္။ က်ေနာ့ သူငယ္ခ်င္းကိစၥပါ ဆိုေတာ့မွ ဖူး..... ခ်ႏိုင္ေတာ့တယ္။ က်ေနာ့ကိစၥျဖစ္လာရင္ သူက ရွင္းရမွာကိုး။ သူက က်ေနာ္ေျပာသမွ်ကို တစ္ခ်က္ခ်င္းစီ ခ်ေရးျပီးေတာ့...... ဒီအခ်က္ေတြကို ေျပာပါတယ္။
၁။ MOM ကဘယ္ေတာ့မွ အလုပ္သမားဆီ ဖုန္းမဆက္ပါ။
၂။ မိန္းကေလးက WP ဆိုရင္ Nurse, Maid, Sales & Receptionist ပဲ ေလွ်ာက္ထားလို႔ရပါတယ္။
ဒီ ၂ခ်က္နဲ႔တင္ ဘြင္းဘြင္းၾကီးေပၚလာပါျပီ။ “မင္းကို လိမ္ေနတာ။ မင္းဆီက သူ ၂၀၀၀၊ ၃၀၀၀ ေလာက္ေတာင္းလိမ့္မယ္” လို႔ေျပာပါတယ္။ ၂၀၀၀ ၃၀၀၀ မဟုတ္ပါဘူး။ ၄၅၀၀ ေတာင္းတာပါ။ က်ေနာ့ဆီေတာ့ ထပ္မဆက္ေတာ့ေပမယ့္ စံုစမ္းၾကည့္တဲ့အခါ ဒီလိုမ်ိဳး အလားတူပံုစံေတြကို အသိမိတ္ေဆြေတြၾကားထဲမွာ ေတြ႕ရပါတယ္။
အလိမ္အညာေတြ ေရွာင္ႏိုင္ၾကပါေစဗ်ာ။
“မေမဖူး ရွိပါသလား။”
“မရွိပါဘူးခင္မ်။ ဘာကိစၥရွိလို႔လဲမသိဘူး။ က်ေနာ္ သူ႔သူငယ္ခ်င္းပါ။ က်ေနာ့ကိုေျပာလို႔ ရပါတယ္။”
“ဟုတ္ကဲ့။ MOM ကဆက္တာပါ။ သူ႔ အလုပ္သမားပါမစ္ (WP) က Approved ျဖစ္ေနလို႔ ဖုန္းဆက္တာပါ။ က်ေနတာ ၂ပတ္ရွိပါျပီ။ ေနာက္တစ္ပတ္မွ လာမထုတ္ရင္ အလိုေလ်ာက္ Cancel ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။”
ရုတ္တရက္ဆိုေတာ့ က်ေနာ္ေတြေဝသြားသည္။
“ဒါနဲ႔ WP လား။ S-Pass လား ခင္ဗ်။”
“ဒါကေတာ့ Personal Case မလို႔ေျပာလို႔မရပါဘူးခင္ဗ်။” ဆိုျပီးဖုန္းခ်သြားေလရဲ႕။
ျပည္ၾကီးတရုတ္သံနဲ႔ ခပ္ဝဲဝဲ ေျပာတဲ့ အဂၤလိပ္စကားဆိုေပမယ့္ က်ေနာ္နားလည္ေအာင္ေတာ့ ေျပာျပပါတယ္။ က်ေနာ္လည္း လန္႔သြားတယ္။ ေမဖူးက ျပန္သြားတာ ဒီေန႔ဆို ၁၆ရက္။ WP က Approved ျဖစ္တာ ၂ပတ္ၾကာျပီဆိုေတာ့ ဘယ္ေန႔ကတင္ျပီး ဘယ္နရက္နဲ႔ Approved ျဖစ္ေနမွန္းမသိ။ ေမဖူးေျပာတာကေတာ့ သူ႔ကို ဘယ္အလုပ္ရွင္ကမွ WP မေျပာနဲ႔ S-Pass ေတာင္ေလွ်ာက္ေပးမယ္လို႔ မေျပာဘူး။ တကယ္တန္း တင္ေပးမယ္ဆိုရင္လည္း သူ႔ကိုအေၾကာင္းၾကားရမွာေပါ့။ ဖုန္းေခၚလို႔မရရင္ေတာင္ ေမးလ္ေတာ့ပို႔ရမွာေပါ့။ အလုပ္ရွင္က ရမ္းသန္းျပီးတင္ရေအာင္ကလည္း WP ဆိုတာမ်ိဳးက စင္ကာပူမွာ လူမရွိမွ တင္ေပးလို႔ရတာ။ ျပီးေတာ့ Diposit အေနနဲ႔ စင္ကာပူေဒၚလာ၅၀၀၀ ကို အစိုးရမွာ ေပးထားရတာ။ ဘယ္သူက လက္လြတ္စပယ္ တင္ေပးမွာတုန္း။ အဲဒီမွာထဲက က်ေနာ္ နည္းနည္း စဥ္းစားမိသြားတယ္။ ဒါနဲ႔ က်ေနာ္လည္း အြန္လိုင္း ကေန စစ္ၾကည့္ဖို႔ ၾကိဳးစားေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ အလုပ္ရွင္ရဲ႕ CPF နံပါတ္ေတာင္းတယ္ေလ။ S-Pass စစ္ ခ်င္ရင္ ေတာ့ မလိုဘူး။ ဒီမွာ Stay ရွိျပီးသား လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ FIN နံပါတ္နဲ႔ ဝင္စစ္လို႔ရတယ္ေလ။
ဖုန္းနဲ႔ေခၚၾကည့္ျပန္ေတာ့လည္း Auto-Reply နဲ႔ ဆားဗစ္ေတြက အဆင့္ဆင့္ဝင္ရတာ ေခါင္းသာမူးသြားတယ္။ လိုရင္းကမေရာက္။ ဒါနဲ႔ပဲ ခုနက ဖုန္းနံပါတ္ကို ျပန္ေခၚျပီး....
“က်ေနာ့ေၾကာင့္ အေႏွာက္အယွက္ ျဖစ္သြားရင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ မေမဖူးနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ အေရးၾကီးေနလို႔ပါ။ သူက Oversea ေရာက္ေနပါတယ္။ သူ႔ကို အေၾကာင္းၾကားေပးရမွာမလို႔ပါ။” ဆိုေတာ့
“ဟုတ္ျပီေလ။ ဒါဆိုရင္လည္း ေျပာျပပါမယ္။ ရို႕ဆိုတဲ့ အမ်ိဳးသမီးက ေထာက္ခံျပီး(အလုပ္ရွင္အေနနဲ႔) ေလွ်ာက္ထားေပးတာပါ။ သူမ က ဗမာပါ။ စင္ကာပူႏုိင္ငံသားကို လက္ထက္ထားတာပါ။” လို႔ေျပာပါတယ္။
MOM လည္းေျပာေသးတယ္။ အလုပ္ရွင္ရဲ႕ Personal Case ေတြ အကုန္သိေနပါေရာ လားဗ်ာ။
“WP နဲ႔လား S-Pass နဲ႔လားခင္ဗ်။” က်ေနာ္က ထပ္ေမးပါတယ္။
“WP နဲ႔ပါ။ Engineering ေနရာအတြက္ လခ ၁၈၀၀ ကေန ၂၅၀၀ အတြင္း နဲ႔ ေလွ်ာက္ထားေပးတာပါ။”
ဟဟဟ က်ေနာ္ရယ္ခ်င္လာတယ္။ အခုလိုအခ်ိန္မွာ ႏိုင္ငံသားေတြ PR ေတြကိုေတာင္ လခ ၁၆၀၀ နဲ႔ခန္႔ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ျပည္တြင္းအေတြ႕အၾကံဳမရွိတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသား။ ဒီထက္တိတိက်က် ေျပာရရင္ ႏိုင္ငံျခားသား အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ကို ၁၈၀၀ ကေန ၂၅၀၀ အတြင္းဆိုေတာ့ကား ရယ္စရာမ်ားျဖစ္ေနမလားလို႔ ေသခ်ာေအာင္လို႔
“က်ေနာ္ သူ႔ ဖုန္းနံပါတ္ေလးမ်ား ရႏိုင္မလားခင္ဗ်ာ။” ဆိုေတာ့
“က်ေနာ္ ရွာေပးပါမယ္။ ခဏေနာ္” ဆိုျပီး “သူ႔ဖုန္းနံပါတ္ေတာ့ မရွိဘူးဗ်။ သူ႔အမ်ိဳးသား ဖုန္းနံပါတ္ေတာ့ရွိတယ္” ဆိုျပီး ဖုန္းနံပါတ္တစ္ခု ထပ္ေပးပါတယ္။
အဲဒီမွာ က်ေနာ္ထပ္ျပီးစဥ္းစားပါတယ္။ သူ႔ဖုန္းမသိပဲ သူ႔ေယာက္်ားဖုန္းသိေနရေအာင္ MOM က ဘာလိုၾကီးလဲဟ။ ျပီးေတာ့လည္း က်ေနာ့ကို အဆက္အသြယ္လုပ္တာက လက္ကုိင္ဖုန္းနံပါတ္ၾကီးနဲ႔ ဆိုေတာ့။
“က်ေနာ့ကို ခင္မ်ား ရံုးဖုန္းနံပါတ္ေပးပါ က်ေနာ္ ျပန္ဆက္သြယ္ရေအာင္” လို႔ ဆိုျပန္ေတာ့
“မေမဖူးကိစၥကို က်ေနာ္က ကိုင္ထားတာပါ။ က်ေနာ့ Personal ဖုန္းကို ပဲဆက္လို႔ရပါတယ္” လို႔ ေျပာျပန္ျပီ။
MOM ကလူတစ္ေယာက္ ကိုယ္ပိုင္ Personal ဖုန္း နဲ႔ အလုပ္သမားဆီ တိုက္ရိုက္ဆက္စရာ အေၾကာင္းလုံုးဝမရွိပါဘူး။ အလုပ္ရွင္ သို႔မဟုတ္ HR (Human Resources) လူစြမ္းအားဌာနကိုပဲ ဆက္ရမွာပါ။ အလုပ္သမားက အလုပ္ရွင္နဲ႔ပဲဆိုင္ပါတယ္။ MOM နဲ႔မဆိုင္ပါဘူး။
သူေပးတဲ့ ဖုန္းနံပါတ္ကို ဆက္လိုက္ျပန္ေတာ့ သူ႔မိန္းမ ေနမေကာင္း၍ ေဆးရံုတက္ေနရေၾကာင္း သူ႔ကိုေျပာလိုက္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္းနဲ႔ လိုအပ္တာရွိရင္ မွာခဲ့ႏိုင္ေၾကာင္းေျပာပါတယ္။ ကဲ.......... ခင္မ်ားဆိုရင္ေကာဒီကိစၥမွာ ဘယ္လိုဆံုးျဖတ္မလဲဗ်ာ။
ဒီထက္ေသခ်ာသြားေအာင္ က်ေနာ့ရံုးက HR ကို က်ေနာ္သြားျပီးေမးပါတယ္။ HR ကို က်ေနာ္က
“ဒီေန႔မနက္ MOM က က်ေနာ့ဆီ ဖုန္းဆက္တယ္” ဆိုျပီး အစခ်ီလိုက္ေတာ့။ မ်က္လံုးေတြဘာေတြျပဴးျပီး မ်က္မွန္ေတြဘာေတြ ခြ်တ္လို႔ လန္႔ျဖန္႔သြားပါတယ္။ က်ေနာ့ သူငယ္ခ်င္းကိစၥပါ ဆိုေတာ့မွ ဖူး..... ခ်ႏိုင္ေတာ့တယ္။ က်ေနာ့ကိစၥျဖစ္လာရင္ သူက ရွင္းရမွာကိုး။ သူက က်ေနာ္ေျပာသမွ်ကို တစ္ခ်က္ခ်င္းစီ ခ်ေရးျပီးေတာ့...... ဒီအခ်က္ေတြကို ေျပာပါတယ္။
၁။ MOM ကဘယ္ေတာ့မွ အလုပ္သမားဆီ ဖုန္းမဆက္ပါ။
၂။ မိန္းကေလးက WP ဆိုရင္ Nurse, Maid, Sales & Receptionist ပဲ ေလွ်ာက္ထားလို႔ရပါတယ္။
ဒီ ၂ခ်က္နဲ႔တင္ ဘြင္းဘြင္းၾကီးေပၚလာပါျပီ။ “မင္းကို လိမ္ေနတာ။ မင္းဆီက သူ ၂၀၀၀၊ ၃၀၀၀ ေလာက္ေတာင္းလိမ့္မယ္” လို႔ေျပာပါတယ္။ ၂၀၀၀ ၃၀၀၀ မဟုတ္ပါဘူး။ ၄၅၀၀ ေတာင္းတာပါ။ က်ေနာ့ဆီေတာ့ ထပ္မဆက္ေတာ့ေပမယ့္ စံုစမ္းၾကည့္တဲ့အခါ ဒီလိုမ်ိဳး အလားတူပံုစံေတြကို အသိမိတ္ေဆြေတြၾကားထဲမွာ ေတြ႕ရပါတယ္။
အလိမ္အညာေတြ ေရွာင္ႏိုင္ၾကပါေစဗ်ာ။
ငါ့ကိုမုန္းတဲ့ ငါ
ကဲဗ်ာ အျမန္ဆံုး ေျဖရွင္းေပးလိုက္ျပီ ကိုဖားၾကီး နဲ႔ မဝါ ေရ႕။
တစ္။ အားနာတတ္ျခင္း
အားနာပါနားႏွင့္ သူတပါးေျပာသည့္အတိုင္း ျပဳလုပ္မိျခင္း။ အဲလိုနဲ႔ ခံခဲ့ရေပါင္းမနည္း။ စင္ကာပူသြားဖို႔ လခ ၆၅၀ ပဲရမယ့္ အလုပ္ကို ပြဲစားခ ၃၅၀၀ နဲ႔ လာဖို႔ အားနာနာနဲ႔ စရံ ငါးေသာင္းေပးလိုက္တာ ဆံုးသြားပါေလေရာဗ်ာ။
ႏွစ္။ အားမနာတတ္ျခင္း
ကိုယ့္ကုိကိုယ္ အားနာတတ္လို႔ဆိုျပီး အျပင္ေကာင္းတာ အားမနာတတ္တာ လြန္သြားျပီး မိတ္ပ်က္တာမနည္း။ သူငယ္ခ်င္း အရင္းအခ်ာၾကီးတစ္ေယာက္ မိန္းမခိုးတာ ပိုက္ဆံလိုလုိ႔ လွမ္းေခ်းတာ မေပးလို႔ အေပါင္းအသင္းေတြ ၾကားထဲမွာ ေတာ္ေတာ္မေကာင္းဘူး ျဖစ္သြားတယ္။ ေခ်းတာကလည္း ၂၀၀ ထဲပါ။ တကယ္ဆို အခုအေနအထားနဲ႔ ဘာမွျဖစ္တာလဲ မဟုတ္ပဲနဲ႔။ အားနာခ်င္လဲ သူပဲ၊ အားမနာခ်င္လည္း သူပဲ။ အဲလိုပဲ ေဂါက္ေတာက္ေတာက္နဲ႔။ :)
သံုး။ ၾကြားဝါတတ္ျခင္း
အၾကြားေကာင္းလုိ႔ သူမ်ားလိမ္တာခံလိုက္တာ မနည္း။ ခုပဲၾကည့္။ ေငြ ၂၀၀ေလာက္ေတာ့ အသာေလးပါ ဆိုပဲ။ ဗီလိန္......ဗီလိန္......။ ေတာ္ေတာ္ အၾကြားသန္တဲ့ေကာင္ပဲ။ အေမက ဆိုက္ကယ္အသစ္ဝယ္ေပးလို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ၾကြားလိုက္တာ ဟိုတစ္ေယာက္တက္ခြ ဒီတစ္ေယာက္တက္ခြနဲ႔ ကိုယ္ေတာင္ ေသခ်ာမစီးရေသးဘူး ပါတဲ့ဆီ အကုန္ကုန္တာပဲ။
ေလး။ ၾကြားဝါျခင္းကို အျမင္ကပ္ျခင္း
ၾကြားတာကို အျမင္ကပ္တယ္ဆိုေပမယ့္ ၾကြားတာက ႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္။ ရွိတာကိုၾကြားတာနဲ႔ မရွိပဲနဲ႔ၾကြားတာ။ က်ေနာ္မုန္းတာက တကယ္မရွိပဲနဲ႔ၾကြားတာကို ေျပာတာ။ တကယ္ရွိျပီး ၾကြားတာကေတာ့ ဘာျဖစ္လဲဗ်ာ။ ဟုတ္တယ္မလား။ ၾကြားတဲ့ အထဲမွာ ပစၥည္းၾကြားတာအျပင္ ပညာၾကြားတာပါ ပါတယ္။ မသိပဲနဲ႔ သိခ်င္ေယာင္ေဆာင္တဲ့သူ၊ မတတ္ဘဲနဲ႔ တတ္ေယာင္ကားလုပ္တဲ့၊ ငါမသိဘူးဆိုတဲ့စကားကို ေျပာရမွာေၾကာက္တဲ့သူ၊ ကုိယ္သိကုိယ္တတ္လုပ္တဲ့သူ ဆိုၾကည့္လို႔ကိုမရဘူး။ အဲဒါေတြကို အျမင္ကပ္လြန္းလို႔ ထေျပာရင္းနဲ႔ ျပႆနာတက္ခဲ့ေပါင္းမနည္း။ က်ေနာ္ကလည္း ကုိယ့္ဘက္က ပိုင္ျပီဆိုရင္ ခ်က္နဲ႔ လက္နဲ႔ က်က်နနျပန္ ေဆာ္တတ္တာဆိုေတာ့ တဘက္လူက အီစိမ့္သြားေရာ။ အဲဒါနဲ႔ပဲ အမုန္းေတြက ျဖစ္ရျပန္ေရာ။
ငါး။ ကိုယ္ထင္ရာကိုဇြတ္လုပ္ျခင္း
လုပ္ခ်င္ျပီေဟ့ဆုိ လုပ္ခ်လိုက္တာပဲ။ ဘယ္သူတားတား တားမရဘူး။ "ရန္ကုန္မွာပဲ ေနပါ။ မင္းအတြက္ လုပ္ငန္းတစ္ခု စီစဥ္ေပးပါမယ္။ လုပ္ခ်င္တာရွိလဲေျပာ။" ဆိုတဲ့ အေဖ့စကားကို နားမေထာင္ပဲ ထြက္လာခဲ့တာ အစကေတာ့ ဟုတ္တုတ္တုတ္။ ခုေတာ့ စီးပြားေရးက လႈပ္တုတ္တုတ္နဲ႔ ဘယ္ေတာ့ ျပဳတ္မယ္ မသိတဲ့ ဘဝေရာက္ေနပါျပီ။
ေျခာက္။ အေၾကာက္တရားမရွိျခင္း
မေၾကာက္တတ္လြန္းလို႔ မန္ေနဂ်ာကဆူေနတာကို ျပံဳးျဖီးျဖီးမျဖစ္ေအာင္ ေအာင့္ထားရတယ္။ ေနာက္တစ္ခါဆို အလုပ္ျပဳတ္ဖို႔ပဲရွိတယ္။
ခုနစ္။ ေနာင္တမရျခင္း
ဘယ္ေလာက္ခံရခံရ မမွတ္ဘူး။ ေနာက္တလည္းမရဘူး။ ေပတယ္။ ေတတယ္။ ဒါလုပ္ရင္ ဒါျဖစ္မယ္မွန္းသိသိနဲ႔ မိုက္ေနဆဲ။
ရွစ္။ ျဖဳန္းတီးျခင္း
လူမိုက္ႏွင့္ေငြ အတူမေန ဆိုတဲ့စကားပဲ မွန္လို႔လားမသိ။ ဘယ္ေတာ့မွ လက္ထဲမွာေငြမျမဲ။ ေငြဆိုတာသံုးဖို႔ရွာတာ။ မေလာက္ရင္ ေလာက္ေအာင္ရွာ။ မရွိရင္ ရွိေအာင္ၾကံ။ ကုန္သြားရင္ ထပ္ရေအာင္လုပ္။ ဆိုတာေတြက ဗီလိန္တို႔ ေဆာင္ပုဒ္။ အသံုးေကာင္းလုိ႔ အခုအခ်ိန္အထိ အေၾကြးေတြဝိုင္းေနတုန္း။
ကိုး။ အိပ္ရမွာကို ႏွေျမာျခင္း
အဲဒီအက်င့္ကလည္း ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ ေပ်ာက္မယ္မသိ။ လူလည္း အရိုးေပၚအေရတင္ျဖစ္ေနျပီ။
တစ္ဆယ္။ က်ပ္မျပည့္ျခင္း
ဟီးဟီး။ ေရးခ်င္ရာေရး၊ ေျပာခ်င္ရာေျပာေနေသာ အခ်က္ကိုးခ်က္ကို ဖတ္ေပးၾကတာေက်းဇူးပဲ။
ကဲ..... အကုန္လံုးက ပ်ံ႕ႏွံ႔ေနျပီးသား။ တစ္ေယာက္ပဲ။ ၾကားထဲမွာ လြတ္ေနတဲ့ အစ္ကိုၾကီးတစ္ေယာက္။
ကိုရြာသားေလး ျဖစ္ပါတယ္။
ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ဘေလာ့ဂါ အသစ္စက္စက္ေလး အိဖူး။ ေရးေပးမယ္မလား။ ဟဲဟဲ။ ဝင္ဝင္ခ်င္းေစာက္နဲ႔ ထြင္းတာ။ :)
--
ဗီလိန္
တစ္။ အားနာတတ္ျခင္း
အားနာပါနားႏွင့္ သူတပါးေျပာသည့္အတိုင္း ျပဳလုပ္မိျခင္း။ အဲလိုနဲ႔ ခံခဲ့ရေပါင္းမနည္း။ စင္ကာပူသြားဖို႔ လခ ၆၅၀ ပဲရမယ့္ အလုပ္ကို ပြဲစားခ ၃၅၀၀ နဲ႔ လာဖို႔ အားနာနာနဲ႔ စရံ ငါးေသာင္းေပးလိုက္တာ ဆံုးသြားပါေလေရာဗ်ာ။
ႏွစ္။ အားမနာတတ္ျခင္း
ကိုယ့္ကုိကိုယ္ အားနာတတ္လို႔ဆိုျပီး အျပင္ေကာင္းတာ အားမနာတတ္တာ လြန္သြားျပီး မိတ္ပ်က္တာမနည္း။ သူငယ္ခ်င္း အရင္းအခ်ာၾကီးတစ္ေယာက္ မိန္းမခိုးတာ ပိုက္ဆံလိုလုိ႔ လွမ္းေခ်းတာ မေပးလို႔ အေပါင္းအသင္းေတြ ၾကားထဲမွာ ေတာ္ေတာ္မေကာင္းဘူး ျဖစ္သြားတယ္။ ေခ်းတာကလည္း ၂၀၀ ထဲပါ။ တကယ္ဆို အခုအေနအထားနဲ႔ ဘာမွျဖစ္တာလဲ မဟုတ္ပဲနဲ႔။ အားနာခ်င္လဲ သူပဲ၊ အားမနာခ်င္လည္း သူပဲ။ အဲလိုပဲ ေဂါက္ေတာက္ေတာက္နဲ႔။ :)
သံုး။ ၾကြားဝါတတ္ျခင္း
အၾကြားေကာင္းလုိ႔ သူမ်ားလိမ္တာခံလိုက္တာ မနည္း။ ခုပဲၾကည့္။ ေငြ ၂၀၀ေလာက္ေတာ့ အသာေလးပါ ဆိုပဲ။ ဗီလိန္......ဗီလိန္......။ ေတာ္ေတာ္ အၾကြားသန္တဲ့ေကာင္ပဲ။ အေမက ဆိုက္ကယ္အသစ္ဝယ္ေပးလို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ၾကြားလိုက္တာ ဟိုတစ္ေယာက္တက္ခြ ဒီတစ္ေယာက္တက္ခြနဲ႔ ကိုယ္ေတာင္ ေသခ်ာမစီးရေသးဘူး ပါတဲ့ဆီ အကုန္ကုန္တာပဲ။
ေလး။ ၾကြားဝါျခင္းကို အျမင္ကပ္ျခင္း
ၾကြားတာကို အျမင္ကပ္တယ္ဆိုေပမယ့္ ၾကြားတာက ႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္။ ရွိတာကိုၾကြားတာနဲ႔ မရွိပဲနဲ႔ၾကြားတာ။ က်ေနာ္မုန္းတာက တကယ္မရွိပဲနဲ႔ၾကြားတာကို ေျပာတာ။ တကယ္ရွိျပီး ၾကြားတာကေတာ့ ဘာျဖစ္လဲဗ်ာ။ ဟုတ္တယ္မလား။ ၾကြားတဲ့ အထဲမွာ ပစၥည္းၾကြားတာအျပင္ ပညာၾကြားတာပါ ပါတယ္။ မသိပဲနဲ႔ သိခ်င္ေယာင္ေဆာင္တဲ့သူ၊ မတတ္ဘဲနဲ႔ တတ္ေယာင္ကားလုပ္တဲ့၊ ငါမသိဘူးဆိုတဲ့စကားကို ေျပာရမွာေၾကာက္တဲ့သူ၊ ကုိယ္သိကုိယ္တတ္လုပ္တဲ့သူ ဆိုၾကည့္လို႔ကိုမရဘူး။ အဲဒါေတြကို အျမင္ကပ္လြန္းလို႔ ထေျပာရင္းနဲ႔ ျပႆနာတက္ခဲ့ေပါင္းမနည္း။ က်ေနာ္ကလည္း ကုိယ့္ဘက္က ပိုင္ျပီဆိုရင္ ခ်က္နဲ႔ လက္နဲ႔ က်က်နနျပန္ ေဆာ္တတ္တာဆိုေတာ့ တဘက္လူက အီစိမ့္သြားေရာ။ အဲဒါနဲ႔ပဲ အမုန္းေတြက ျဖစ္ရျပန္ေရာ။
ငါး။ ကိုယ္ထင္ရာကိုဇြတ္လုပ္ျခင္း
လုပ္ခ်င္ျပီေဟ့ဆုိ လုပ္ခ်လိုက္တာပဲ။ ဘယ္သူတားတား တားမရဘူး။ "ရန္ကုန္မွာပဲ ေနပါ။ မင္းအတြက္ လုပ္ငန္းတစ္ခု စီစဥ္ေပးပါမယ္။ လုပ္ခ်င္တာရွိလဲေျပာ။" ဆိုတဲ့ အေဖ့စကားကို နားမေထာင္ပဲ ထြက္လာခဲ့တာ အစကေတာ့ ဟုတ္တုတ္တုတ္။ ခုေတာ့ စီးပြားေရးက လႈပ္တုတ္တုတ္နဲ႔ ဘယ္ေတာ့ ျပဳတ္မယ္ မသိတဲ့ ဘဝေရာက္ေနပါျပီ။
ေျခာက္။ အေၾကာက္တရားမရွိျခင္း
မေၾကာက္တတ္လြန္းလို႔ မန္ေနဂ်ာကဆူေနတာကို ျပံဳးျဖီးျဖီးမျဖစ္ေအာင္ ေအာင့္ထားရတယ္။ ေနာက္တစ္ခါဆို အလုပ္ျပဳတ္ဖို႔ပဲရွိတယ္။
ခုနစ္။ ေနာင္တမရျခင္း
ဘယ္ေလာက္ခံရခံရ မမွတ္ဘူး။ ေနာက္တလည္းမရဘူး။ ေပတယ္။ ေတတယ္။ ဒါလုပ္ရင္ ဒါျဖစ္မယ္မွန္းသိသိနဲ႔ မိုက္ေနဆဲ။
ရွစ္။ ျဖဳန္းတီးျခင္း
လူမိုက္ႏွင့္ေငြ အတူမေန ဆိုတဲ့စကားပဲ မွန္လို႔လားမသိ။ ဘယ္ေတာ့မွ လက္ထဲမွာေငြမျမဲ။ ေငြဆိုတာသံုးဖို႔ရွာတာ။ မေလာက္ရင္ ေလာက္ေအာင္ရွာ။ မရွိရင္ ရွိေအာင္ၾကံ။ ကုန္သြားရင္ ထပ္ရေအာင္လုပ္။ ဆိုတာေတြက ဗီလိန္တို႔ ေဆာင္ပုဒ္။ အသံုးေကာင္းလုိ႔ အခုအခ်ိန္အထိ အေၾကြးေတြဝိုင္းေနတုန္း။
ကိုး။ အိပ္ရမွာကို ႏွေျမာျခင္း
အဲဒီအက်င့္ကလည္း ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ ေပ်ာက္မယ္မသိ။ လူလည္း အရိုးေပၚအေရတင္ျဖစ္ေနျပီ။
တစ္ဆယ္။ က်ပ္မျပည့္ျခင္း
ဟီးဟီး။ ေရးခ်င္ရာေရး၊ ေျပာခ်င္ရာေျပာေနေသာ အခ်က္ကိုးခ်က္ကို ဖတ္ေပးၾကတာေက်းဇူးပဲ။
ကဲ..... အကုန္လံုးက ပ်ံ႕ႏွံ႔ေနျပီးသား။ တစ္ေယာက္ပဲ။ ၾကားထဲမွာ လြတ္ေနတဲ့ အစ္ကိုၾကီးတစ္ေယာက္။
ကိုရြာသားေလး ျဖစ္ပါတယ္။
ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ဘေလာ့ဂါ အသစ္စက္စက္ေလး အိဖူး။ ေရးေပးမယ္မလား။ ဟဲဟဲ။ ဝင္ဝင္ခ်င္းေစာက္နဲ႔ ထြင္းတာ။ :)
--
ဗီလိန္
ေက်ာင္းပံုျပင္ (၄) စာေမးပြဲအတြက္ ျပင္ဆင္ျခင္း
ေက်ာင္းပံုျပင္ (၃) မွာ ေရးခဲ့သလိုပဲ ေက်ာင္းေခၚခ်ိန္ေတြ အျမဲလိုလိုေနတတ္တဲ့ ဗီလိန္တစ္ေယာက္ စာေမးပြဲနီးရင္ေတာ့ျဖင့္........................
ပထမဆံုး လုပ္ရတာကေတာ့ ႏွစ္ဝက္စာ အဆိုင္းမင့္ေတြပါ။ ကိုယ္တိုင္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ့ကို ခင္ၾကမင္ၾကတဲ့ ေကာင္မေလး သူငယ္ခ်င္းေတြဆီက အကူအညီ လိုက္ေတာင္းရတာပါ။ ဘာလိုခ်င္လည္း အကုန္လုပ္ေပးမယ္။ ျပီးရင္ေတာ့ အက္ေဆးတစ္ပုဒ္ေရးေပး။ ဒီလုိ အေပးအယူေတြနဲ႔ ဗီလိန္တစ္ေယာက္ အလုပ္ရႈပ္ပါေတာ့တယ္။
သူတို႔ရဲ႕ အဆိုင္းမင့္ခ၊ အက္ေဆးခ၊ စာရွင္းျပခ ေတြအေနနဲ႔
(၁) နယ္က ငါးပိ၊ ငါးေျခာက္၊ ပုစြန္ခ်ဥ္ စတဲ့ပစၥည္းပစၥယာ အျဖာျဖာဝယ္ေပးျခင္းမ်ား အျပင္။
(၂) ေက်ာင္းဆင္းရင္ ခ်ိဳင့္ကူဆြဲေပးျခင္း၊ စာေမးပြဲေၾကးသြင္းေပးျခင္း၊ စာေမးပြဲေလွ်ာက္လႊာ ဝယ္ေပး၊တင္ေပးျခင္း ကဲ့သို႔ ဆားဗစ္မ်ားပါဝင္သလို၊
(၃) ေန႔လည္စာျဖင့္ တည္ခင္း ဧည့္ခံျခင္း၊ အခါအားေလွ်ာ္စြာ ကန္ေဘာင္သို႔ေခၚျပီး ရခိုင္မုန္႔တီ၊ အေၾကာ္မ်ား ေကြ်းေမြးျပဳစုျခင္း စတဲ့ ကိစၥအဝဝကို ျပဳစုေပးျခင္းျဖင့္ လည္းပါဝင္ပါတယ္။
(၄) အခ်ိဳ႕အခ်ိဳ႕ေသာ သူမ်ားအတြက္ သူတို႔ ၾကိတ္၍ၾကိဳက္ေနေသာ ေကာင္ေလးမ်ား၏ Data မ်ားကို ရယူေပးျခင္း၊ မသိမသာ ေျမႇာက္ထုိးပင့္ေကာ္ လုပ္ေပးျခင္းအားျဖင့္ ခ်စ္ၾကိဳက္သြားေစျခင္း၊ ရန္ျဖစ္ေနေသာ အတြဲမ်ားကို ျပန္လည္ ေစ့စပ္ညႇိႏႈိင္းျခင္း အေနနဲ႔လည္း ျမႇားနတ္ေမာင္ Special Service ေပးပါေသးတယ္။
ဒါေတြအားလံုးျပီးလို႔ စာေမးပြဲအတြက္ အဆင္သင့္ျဖစ္ျပီ ဆိုရင္ေတာ့ျဖင့္ လူရွာရပါတယ္။ ဘာလုပ္ဖို႔လဲ ဆိုေတာ့ကား အစ္ကိုေတာ္၊ ဦးရီးေတာ္ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ အဆူခံျပီးလက္မွတ္ထိုးေပးဖို႔ပါ။ ဒါမွလည္း စာေမးပြဲေျဖခြင့္က ရမွာကိုး။ အစေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း ငိုျပီး ၾကိဳးစားၾကည့္တာေပါ့။ ဌာနမႉးက အုပ္ထိန္းသူေခၚခဲ့ ဆိုေတာ့မွ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ေယာက္ကို အပူကပ္၊ ေခၚလာျပီး ဌာနမႉးရဲ႕ မုန္႔ဟင္းခါးကို ကူစားခိုင္းရတာေပါ့ဗ်ာ။ သူ႔ကို ကူစားခိုင္းျပီးလို႔ လက္မွတ္ေတြဘာေတြထိုး ျပီးလို႔ ေျဖခြင့္ရျပီဆိုတာနဲ႔ လွည္းတန္းထိပ္က ဝင္းစားေတာ္ဆက္ကို ႏွစ္ေယာက္သားေျပးျပီး ကစ္ေတာ့တာပဲ။ အဲဒီမွာလည္း ဇာတ္လမ္းေလးေတြကရွိေသး။ ေနာက္မ်ားမွ ေျပာျပပါဦးမယ္။
စာေမးပြဲေရာက္ရင္ အရင္ေရးခဲ့ဖူးတဲ့ နည္းစနစ္ ဆိုတဲ့ ကဗ်ာေလးလို အကြက္ေပါင္း မ်ားစြာကိုသံုးဖို႔အတြက္ Reynold ေဘာပင္၊ Pilot ေဘာပင္၊ Super Glue၊ Tape၊ ေထာက္ခြ်န္ (သို႔) ကညစ္ စတာေတြ ဝယ္ရတဲ့အျပင္ စာေမးပြဲ အေထာက္အကူျပဳ ပစၥည္းမ်ားျဖစ္တဲ့ မွန္မခံုးတဲ့ လက္ပတ္နာရီၾကီးၾကီး တစ္လံုး၊ လိုသလို အတိုးအေလွ်ာ့ လုပ္ႏိုင္တဲ့ ခါးပတ္၊ ဂ်ပန္ေဖာင့္သြင္းျပီးသား ကြန္ျပဴတာတစ္လံုးနဲ႔ ပရင္တာ၊ မီးမွန္ျပီး သူငယ္ခ်င္းေတြစုျပီး အိပ္လို႔ရမယ့္ အိမ္ခန္းတစ္ခန္း၊ စေပါ့အတြက္ ဆက္သြယ္ရန္ ဖုန္းနံပါတ္ ႏွင့္ လိပ္စာမ်ား၊ သာမက စာေမးပြဲျပီးျပီးခ်င္း ၾကဳတ္ၾကတ္လိဖို႔ ပန္းျခင္း၊ မုန္႔ပံုး၊ ပါတိတ္ စတဲ့ ၾကည့္ေကာင္းမယ့္ အသံုးေတာ္ခံပစၥည္းမ်ား။ အစရွိတဲ့ အရာေတြကိုဝယ္ယူဖို႔ အတြက္ လိုအပ္တဲ့ ေငြကို ဖဲဝိုင္းသြားျပီး ရွာရပါတယ္။ (သနားစရာေလးေနာ္) မိဘကိုလည္းဒုကၡမေပးခ်င္ေတာ့ဘူးေလ။ (လိမၼာလိုက္တဲ့သားေလး)
အားလံုးျပည့္စံုလို႔ အဆင့္သင့္ျဖစ္ျပီ ဆိုရင္ေတာ့ တစ္ပတ္ေလာက္ အလိုကစျပီး ခုနရွာထားတဲ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ေယာက္ရဲ႕ အိမ္ခန္းမွာ စခန္းခ်ေနထိုင္ျပီး အပန္းေျဖ အဲေလ။ စာစက်က္ပါေတာ့တယ္။ ဒါက စာသင္ႏွစ္ဝက္တစ္ခုလံုးရဲ႕ တစ္ပတ္တည္းသာရွိတဲ့ စာက်က္သီတင္းပတ္ေလးေပါ့။
စာက်က္ပံုကလည္း ဒီလို။ ညေနေစာင္းဆို စုစည္းတဲ့အိမ္မွာ လူစု၊ ျပီးရင္ ရလာတဲ့ စေပါ့ေတြ Data ေတြနဲ႔ စုစည္းစရာရွိတာစုစည္း၊ က်က္ဖို႔လုပ္စရာရွိတာလုပ္၊ လက္နက္တပ္ဆင္ဖို႔ ျပင္ဆင္ ဒီလုိနဲ႔ ဗိုက္ဆာလာျပီဆိုရင္ အျပင္ထြက္ စားၾကေသာက္ၾကေပါ့။ ျပန္ေရာက္တာနဲ႔ စာက်က္မယ္လို႔ေတာ့မထင္နဲ႔ ကိုရီးယားကားၾကိဳက္သူက ကိုရီယားကား၊ ဂိမ္းေဆာ့ခ်င္သူက ဂိမ္း၊ သခ်ၤာတြက္ခ်င္သူက သခ်ၤာတြက္ (အေပ်ာ္ေပါ့)၊ ျပီးလို႔ ညမိုးေတာ္ေတာ္ခ်ဳပ္ျပီ ဆိုေတာ့မွ (စာမက်က္ေသးပါဘူး) တရုတ္တန္း၊ စမ္းေခ်ာင္း၊ ေက်ာက္ေျမာင္း စတဲ့ လူစည္ကားရာ အရပ္ေတြကိုသြားျပီး အေအးေလးဘာေလး ေသာက္ေပါ့။ စာေမးပြဲအေၾကာင္းကေတာ့ အားနာပါးနာနဲ႔ ေဆြးေႏြးျဖစ္ပါတယ္။ :) အဲဒီက ျပန္ေရာက္ေတာ့မွ စာနည္းနည္းက်က္ျပီး ေနဖင္ထိုးတဲ့အထိ အိပ္ၾကပါတယ္။ ဒါကေတာ့ စာေမးပြဲျပင္ဆင္ပံုေတြေပါ့။ ၾကိဳက္တယ္ဆိုတဲ့ ညီ၊ညီမေတြ စမ္းၾကည့္ေပါ့။
ဗီလိန္
ေက်ာင္းပံုျပင္ (၁) ဗီလိန္ နဲ႔ အားကစား
ေက်ာင္းပံုျပင္ (၂) ဗီလိန္ နဲ႔ ပထမဆံုးေန႔
ေက်ာင္းပံုျပင္ (၃) ဗီလိန္ နဲ႔ စာသင္ရက္မ်ား
ေက်ာင္းပံုျပင္ (၄) စာေမးပြဲအတြက္ ျပင္ဆင္ျခင္း
ေက်ာင္းပံုျပင္ (၅) ဗီလိန္ နဲ႔ ေမာ္ကြန္းထိန္းမ်ား
ပထမဆံုး လုပ္ရတာကေတာ့ ႏွစ္ဝက္စာ အဆိုင္းမင့္ေတြပါ။ ကိုယ္တိုင္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ့ကို ခင္ၾကမင္ၾကတဲ့ ေကာင္မေလး သူငယ္ခ်င္းေတြဆီက အကူအညီ လိုက္ေတာင္းရတာပါ။ ဘာလိုခ်င္လည္း အကုန္လုပ္ေပးမယ္။ ျပီးရင္ေတာ့ အက္ေဆးတစ္ပုဒ္ေရးေပး။ ဒီလုိ အေပးအယူေတြနဲ႔ ဗီလိန္တစ္ေယာက္ အလုပ္ရႈပ္ပါေတာ့တယ္။
သူတို႔ရဲ႕ အဆိုင္းမင့္ခ၊ အက္ေဆးခ၊ စာရွင္းျပခ ေတြအေနနဲ႔
(၁) နယ္က ငါးပိ၊ ငါးေျခာက္၊ ပုစြန္ခ်ဥ္ စတဲ့ပစၥည္းပစၥယာ အျဖာျဖာဝယ္ေပးျခင္းမ်ား အျပင္။
(၂) ေက်ာင္းဆင္းရင္ ခ်ိဳင့္ကူဆြဲေပးျခင္း၊ စာေမးပြဲေၾကးသြင္းေပးျခင္း၊ စာေမးပြဲေလွ်ာက္လႊာ ဝယ္ေပး၊တင္ေပးျခင္း ကဲ့သို႔ ဆားဗစ္မ်ားပါဝင္သလို၊
(၃) ေန႔လည္စာျဖင့္ တည္ခင္း ဧည့္ခံျခင္း၊ အခါအားေလွ်ာ္စြာ ကန္ေဘာင္သို႔ေခၚျပီး ရခိုင္မုန္႔တီ၊ အေၾကာ္မ်ား ေကြ်းေမြးျပဳစုျခင္း စတဲ့ ကိစၥအဝဝကို ျပဳစုေပးျခင္းျဖင့္ လည္းပါဝင္ပါတယ္။
(၄) အခ်ိဳ႕အခ်ိဳ႕ေသာ သူမ်ားအတြက္ သူတို႔ ၾကိတ္၍ၾကိဳက္ေနေသာ ေကာင္ေလးမ်ား၏ Data မ်ားကို ရယူေပးျခင္း၊ မသိမသာ ေျမႇာက္ထုိးပင့္ေကာ္ လုပ္ေပးျခင္းအားျဖင့္ ခ်စ္ၾကိဳက္သြားေစျခင္း၊ ရန္ျဖစ္ေနေသာ အတြဲမ်ားကို ျပန္လည္ ေစ့စပ္ညႇိႏႈိင္းျခင္း အေနနဲ႔လည္း ျမႇားနတ္ေမာင္ Special Service ေပးပါေသးတယ္။
ဒါေတြအားလံုးျပီးလို႔ စာေမးပြဲအတြက္ အဆင္သင့္ျဖစ္ျပီ ဆိုရင္ေတာ့ျဖင့္ လူရွာရပါတယ္။ ဘာလုပ္ဖို႔လဲ ဆိုေတာ့ကား အစ္ကိုေတာ္၊ ဦးရီးေတာ္ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ အဆူခံျပီးလက္မွတ္ထိုးေပးဖို႔ပါ။ ဒါမွလည္း စာေမးပြဲေျဖခြင့္က ရမွာကိုး။ အစေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း ငိုျပီး ၾကိဳးစားၾကည့္တာေပါ့။ ဌာနမႉးက အုပ္ထိန္းသူေခၚခဲ့ ဆိုေတာ့မွ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ေယာက္ကို အပူကပ္၊ ေခၚလာျပီး ဌာနမႉးရဲ႕ မုန္႔ဟင္းခါးကို ကူစားခိုင္းရတာေပါ့ဗ်ာ။ သူ႔ကို ကူစားခိုင္းျပီးလို႔ လက္မွတ္ေတြဘာေတြထိုး ျပီးလို႔ ေျဖခြင့္ရျပီဆိုတာနဲ႔ လွည္းတန္းထိပ္က ဝင္းစားေတာ္ဆက္ကို ႏွစ္ေယာက္သားေျပးျပီး ကစ္ေတာ့တာပဲ။ အဲဒီမွာလည္း ဇာတ္လမ္းေလးေတြကရွိေသး။ ေနာက္မ်ားမွ ေျပာျပပါဦးမယ္။
စာေမးပြဲေရာက္ရင္ အရင္ေရးခဲ့ဖူးတဲ့ နည္းစနစ္ ဆိုတဲ့ ကဗ်ာေလးလို အကြက္ေပါင္း မ်ားစြာကိုသံုးဖို႔အတြက္ Reynold ေဘာပင္၊ Pilot ေဘာပင္၊ Super Glue၊ Tape၊ ေထာက္ခြ်န္ (သို႔) ကညစ္ စတာေတြ ဝယ္ရတဲ့အျပင္ စာေမးပြဲ အေထာက္အကူျပဳ ပစၥည္းမ်ားျဖစ္တဲ့ မွန္မခံုးတဲ့ လက္ပတ္နာရီၾကီးၾကီး တစ္လံုး၊ လိုသလို အတိုးအေလွ်ာ့ လုပ္ႏိုင္တဲ့ ခါးပတ္၊ ဂ်ပန္ေဖာင့္သြင္းျပီးသား ကြန္ျပဴတာတစ္လံုးနဲ႔ ပရင္တာ၊ မီးမွန္ျပီး သူငယ္ခ်င္းေတြစုျပီး အိပ္လို႔ရမယ့္ အိမ္ခန္းတစ္ခန္း၊ စေပါ့အတြက္ ဆက္သြယ္ရန္ ဖုန္းနံပါတ္ ႏွင့္ လိပ္စာမ်ား၊ သာမက စာေမးပြဲျပီးျပီးခ်င္း ၾကဳတ္ၾကတ္လိဖို႔ ပန္းျခင္း၊ မုန္႔ပံုး၊ ပါတိတ္ စတဲ့ ၾကည့္ေကာင္းမယ့္ အသံုးေတာ္ခံပစၥည္းမ်ား။ အစရွိတဲ့ အရာေတြကိုဝယ္ယူဖို႔ အတြက္ လိုအပ္တဲ့ ေငြကို ဖဲဝိုင္းသြားျပီး ရွာရပါတယ္။ (သနားစရာေလးေနာ္) မိဘကိုလည္းဒုကၡမေပးခ်င္ေတာ့ဘူးေလ။ (လိမၼာလိုက္တဲ့သားေလး)
အားလံုးျပည့္စံုလို႔ အဆင့္သင့္ျဖစ္ျပီ ဆိုရင္ေတာ့ တစ္ပတ္ေလာက္ အလိုကစျပီး ခုနရွာထားတဲ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ေယာက္ရဲ႕ အိမ္ခန္းမွာ စခန္းခ်ေနထိုင္ျပီး အပန္းေျဖ အဲေလ။ စာစက်က္ပါေတာ့တယ္။ ဒါက စာသင္ႏွစ္ဝက္တစ္ခုလံုးရဲ႕ တစ္ပတ္တည္းသာရွိတဲ့ စာက်က္သီတင္းပတ္ေလးေပါ့။
စာက်က္ပံုကလည္း ဒီလို။ ညေနေစာင္းဆို စုစည္းတဲ့အိမ္မွာ လူစု၊ ျပီးရင္ ရလာတဲ့ စေပါ့ေတြ Data ေတြနဲ႔ စုစည္းစရာရွိတာစုစည္း၊ က်က္ဖို႔လုပ္စရာရွိတာလုပ္၊ လက္နက္တပ္ဆင္ဖို႔ ျပင္ဆင္ ဒီလုိနဲ႔ ဗိုက္ဆာလာျပီဆိုရင္ အျပင္ထြက္ စားၾကေသာက္ၾကေပါ့။ ျပန္ေရာက္တာနဲ႔ စာက်က္မယ္လို႔ေတာ့မထင္နဲ႔ ကိုရီးယားကားၾကိဳက္သူက ကိုရီယားကား၊ ဂိမ္းေဆာ့ခ်င္သူက ဂိမ္း၊ သခ်ၤာတြက္ခ်င္သူက သခ်ၤာတြက္ (အေပ်ာ္ေပါ့)၊ ျပီးလို႔ ညမိုးေတာ္ေတာ္ခ်ဳပ္ျပီ ဆိုေတာ့မွ (စာမက်က္ေသးပါဘူး) တရုတ္တန္း၊ စမ္းေခ်ာင္း၊ ေက်ာက္ေျမာင္း စတဲ့ လူစည္ကားရာ အရပ္ေတြကိုသြားျပီး အေအးေလးဘာေလး ေသာက္ေပါ့။ စာေမးပြဲအေၾကာင္းကေတာ့ အားနာပါးနာနဲ႔ ေဆြးေႏြးျဖစ္ပါတယ္။ :) အဲဒီက ျပန္ေရာက္ေတာ့မွ စာနည္းနည္းက်က္ျပီး ေနဖင္ထိုးတဲ့အထိ အိပ္ၾကပါတယ္။ ဒါကေတာ့ စာေမးပြဲျပင္ဆင္ပံုေတြေပါ့။ ၾကိဳက္တယ္ဆိုတဲ့ ညီ၊ညီမေတြ စမ္းၾကည့္ေပါ့။
ဗီလိန္
ေက်ာင္းပံုျပင္ (၁) ဗီလိန္ နဲ႔ အားကစား
ေက်ာင္းပံုျပင္ (၂) ဗီလိန္ နဲ႔ ပထမဆံုးေန႔
ေက်ာင္းပံုျပင္ (၃) ဗီလိန္ နဲ႔ စာသင္ရက္မ်ား
ေက်ာင္းပံုျပင္ (၄) စာေမးပြဲအတြက္ ျပင္ဆင္ျခင္း
ေက်ာင္းပံုျပင္ (၅) ဗီလိန္ နဲ႔ ေမာ္ကြန္းထိန္းမ်ား
Subscribe to:
Posts (Atom)
